Surja Hud — Ajet 16

Kuptimet e fjalëve:

• "Habita" (حبط): Do të thotë u shkatërrua, u zhduk dhe humbi çdo dobi e shpërblim.
• "Ma sana'u" (ما صنعوا): Veprat që i bënë në jetën e dynjasë.
• "Batile" (باطل): E pavlefshme, pa vlerë dhe pa dobi.

Tefsiri i Ajetit:

Këta njerëz, të cilët i kryejnë veprat e mira vetëm për sy e faqe të botës dhe për interesa materiale, janë ata që në jetën tjetër nuk kanë asgjë tjetër përveç zjarrit të Xhehennemit, ku do të vuajnë dënimin e tij të ashpër. Ata do t'i humbasin të gjitha veprat e mira që kanë bërë në dynja, sepse ato nuk u pranuan nga Allahu, pasi nuk ishin të sinqerta për hir të Tij. Veprat e tyre do të jenë të kota dhe të pavlefshme, sepse ato nuk u kryen me besim të vërtetë dhe as me qëllim për të fituar kënaqësinë e Allahut dhe shpërblimin e botës tjetër. Ata i bënë ato vepra vetëm për t'u dukur para njerëzve dhe për të arritur qëllime të kësaj bote, prandaj në Ditën e Gjykimit nuk do të kenë asnjë dobi prej tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Sinqeriteti ndaj Allahut është kushti themelor për pranimin e veprave të mira; pa të, çdo vepër humb vlerën e saj.
2. Ata që i kryejnë veprat e mira vetëm për sy e faqe të botës, do të marrin shpërblimin e tyre në këtë jetë dhe nuk do të kenë asgjë në botën tjetër.
3. Ky ajet na mëson se veprat e mira të jobesimtarëve dhe hipokritëve nuk do t'u sjellin dobi në Ditën e Gjykimit, sepse ato nuk u kryen me besim dhe qëllim të pastër.
4. Ajeti na nxit që ta pastrojmë qëllimin tonë në çdo vepër që bëjmë, duke e bërë atë vetëm për hir të Allahut, që të mos humbasim shpërblimin e madh në botën tjetër.