ሱረቱ ሁድ — አንቀጽ 16

የቃላት ፍች፡-

• ሐበጠ (ሐበት) — ተበላሸ፣ ተሰረዘ፣ ፍሬ አልባ ሆነ።
• ሰነዑ (ሰነዕ) — የሠሩት ሥራ፣ የፈጸሙት ተግባር።
• በጢል (ባጢል) — ከንቱ፣ ፍሬ ቢስ፣ ዋጋ የሌለው።

የአንቀጹ ትርጓሜ፡-

እነዚያ ከላይ በተጠቀሱት ክፉ ዓላማዎችና በስህተት አስተሳሰብ የተገለጹት ሰዎች (ከሓዲዎች) በመጨረሻይቱ ዓለም ከእሳት በቀር ምንም ድርሻ የላቸውም። በምድረ ዓለም የሠሩት መልካም ሥራዎች — ልገሳ፣ ዝምድናን መቁራረት አለማድረግ፣ እርዳታ መስጠት ወዘተ — ሁሉም በትንሳኤ ቀን ይሰረዛሉ፤ ምክንያቱም እነዚህን ሥራዎች የሠሩት ለአላህ ፊትና ለመጨረሻይቱ ዓለም ሳይሆን ለዓለማዊ ጥቅምና ለሰዎች ዝና ነው። ስለዚህ እነዚያ ሥራዎች በራሳቸው ከንቱና ፍሬ ቢስ ናቸው፤ ምክንያቱም ከእምነትና ከቅን ዓላማ ጋር አልተያያዙም። በዚህ ዓለም ሲሠሩ ቆዩ፣ ነገር ግን ፍሬያቸውን በመጨረሻይቱ ዓለም አያገኙም፤ ፈንታቸው ገሃነም እሳት ብቻ ነው።

ከአንቀጹ የተገኙ ጥቅሞች፡-

1. የሥራዎች ተቀባይነት የተመካው በእምነትና በቅን ዓላማ ላይ ነው፤ ያለ እምነት የሚደረግ መልካም ሥራ በመጨረሻይቱ ዓለም ምንም ጥቅም አያስገኝም።
2. አላህ የሚመለከተው የሥራውን ገጽታ ብቻ ሳይሆን የልቡን ዓላማ ጭምር ነው፤ ስለዚህ ሥራን ለአላህ ፊት ብቻ በማጽዳት መሥራት የስኬት መሠረት ነው።
3. ዓለማዊ ሕይወት ጊዜያዊ ናት፤ ትክክለኛው ዘላቂ ሕይወት የመጨረሻይቱ ዓለም ናት፤ ብልህ ሰው ለዚያች ዘላቂ ዓለም የሚጠቅሙትን ሥራዎች ያከናውናል።
4. አንድ ሰው በዚህ ዓለም ብዙ መልካም ሥራዎችን ቢሠራም፣ እምነት ከሌለው ሁሉም ይበላሻልና ይሰረዛል፤ ይህ ደግሞ የእምነትን ታላቅ ጠቀሜታ ያሳያል።
5. አንቀጹ ለሙስሊሞች ትልቅ ማነቃቂያ ነው፤ ሥራዎቻቸውን ለአላህ ፊት በማጽዳትና በቅን ዓላማ በመሥራት የመጨረሻይቱን ዓለም ሽልማት እንዲያገኙ ያበረታታል።