Suurah Huud — Aayad 16

Macnaha Erayada:

• Habat (حبط): Waa uu burburay oo lumay, waxa uu noqday mid aan waxba tarayn.
• Baadil (باطل): Waa wax aan jirin oo aan faa'iido lahayn, wax aan loo aqbalin.

Tafsiirka Aayadda:

Kuwaas lagu tilmaamay inay doonayaan cimriga dheer iyo quruxda nolosha adduunyo, oo ay ka jeedsadeen aakhirada, kuwaasi maalinta Qiyaame ma laha wax kale oo loo dhigay oo ay ku gaadhi doonaan ilaa Naar ba ka ah, taas oo ay ku guban doonaan. Waxaana lumay oo burburay wax kasta oo ay camal faleen oo wanaag ah, maxaa yeelay waxay u faleen cid aan ahayn Eebe, oo ma ay ku rabin wejiga Eebe iyo Daarta aakhiro. Sidaa darteed, camalkoodu waa baadil oo waxba kama faa'iidayn doonaan, maxaa yeelay wuxuu ahaa mid aan ku dhisan Iimaan iyo niyad suubban.

Faa'iidooyin laga qaato Aayadda:

1. Waa in loo camal falaa Eebe oo kaliya: Camal kasta oo loo falo cid aan Eebe ahayn ama loogu talagalay doonista adduunyo oo keliya, waa mid baadil ah oo Ilaahay aqbalin maayo.
2. Aakhirada ayaa ah tan joogta: Kuwa doorta nolosha adduunyo ee ka tagta aakhirada, waxay ku khasaari doonaan labada nololba, waxaana ugu dambayn u sugnaaday Naar.
3. Niyada suubban ayaa muhiim u ah aqbalista camalka: Camal wanaagsan oo aan ku xidhnayn Iimaan iyo niyad sax ah, kuma faa'iidayso qofka Masiirkiisa aakhiro.
4. Ka digtoonaanshaha khiyaanada nolosha adduunyo: Nolosha adduunyo waa mid dhumis ah oo qofka ku mashquulin karta, haddii qofku uusan u camal faliin aakhiradiisa, waxa uu noqon doonaa mid khasaaray oo waxa uu camal falo u noqon doona wax aan waxba tarayn.