Surah Hud — Aya 16

Ma'anar Kalmomi:

• Ḥabiṭa: Ya ɓaci, ya lalace, ba ya da wani amfani.
• Bāṭil: Abin da ba shi da tushe, ba ya amfani, kuma ba a yarda da shi ba.

Tafsirin Aya:

Waɗannan mutanen da suke nufin duniya kawai, kuma suka yi ayyukan alheri don nuna wa mutane ko don samun rabo na duniya, ba su da wani rabo a Lahira face wuta. A ranar Kiyama, duk abin da suka yi na ayyukan alheri a duniya zai ɓace, ba zai sami wani lada ba, domin ba su yi aikin domin neman yardar Allah ba, kuma ba su da imani mai inganci. Ayyukansu duka sun zama ɓatattu ne, domin ba su ginu a kan imani da kyakkyawar niyya ba, kuma ba su nufi yardar Allah da sakon Lahira da suka yi su ba. Saboda haka, waɗannan mutane za su shiga wuta, kuma ayyukansu na alheri ba za su amfane su ba a Lahira.

Fa'idodin Darasi:

1. Kyakkyawan aiki ba ya samun lada face idan ya kasance tare da imani da kyakkyawar niyya, kuma an yi shi domin neman yardar Allah kawai.
2. Yin aiki domin nuna wa mutane (riya) ko domin samun rabon duniya yana lalata aikin, kuma ba ya samun lada a Lahira.
3. Aikin da ba ya ginu a kan imani ba, ba shi da amfani ga mai shi a ranar Kiyama, ko da yake yana da kyau a zahiri.
4. Wannan aya tana gargadin Musulmi da su tsarkake niyyarsu, su kuma yi ayyukansu domin Allah kaɗai, don su sami lada a Lahira, kuma su guji halakar da ayyukansu ta hanyar riya ko neman duniya.