Hud surasi — Oyat 62

Kalimalarning ma'nolari:

• Marjuvvan – undan yaxshilik kutiladigan, obro‘-e’tiborli kishi.
• Murib – shubha va tashvishga soladigan, qalbni notinch qiladigan.

Tafsir:

Samud qavmi o‘z payg‘ambari Soleh alayhissalomga shunday dedi: "Ey Soleh! Sen bu da’vatingdan oldin bizning oramizda obro‘li, aqlli va fikri hurmat qilinadigan shaxs eding. Biz sendan yaxshilik va to‘g‘ri maslahat kutgan edik. Endi esa sen bizni ota-bobolarimiz ibodat qilgan butlarga sig‘inishdan qaytarmoqchimisan? Biz sen bizni da’vat qilayotgan yagona Allohga ibodat qilishga nisbatan shubhadamiz va bu da’vating qalbimizga ishonchsizlik solmoqda. Biz seni Allohga yolg‘on nisbat beruvchi deb gumon qilamiz".

Ular bu so‘zlar bilan o‘zlarining eski urf-odatlariga bog‘lanib qolganliklarini va haqiqatni qabul qilishdan bosh tortayotganliklarini bildirdilar. Ular Soleh alayhissalomning avvalgi fazilatlarini tan olsalar ham, tavhid da’vatiga qarshi chiqdilar va o‘zlarining shubhalarini bahona qildilar.

Foydalar:

• Payg‘ambarlar o‘z qavmlari orasida halol, ishonchli va obro‘li inson bo‘lib tanilganlar, bu esa da’vatning ta’sirini oshirgan.
• Insonlar ko‘pincha ota-bobolarining yo‘liga taqlid qilishni haqiqatdan ustun qo‘yadilar, bu esa haqni qabul qilishga to‘siq bo‘ladi.
• Haq da’vatiga qarshi chiqqanlar, odatda, shubha va bahonalarni ilgari surib, o‘zlarini oqlashga urinadilar.
• Payg‘ambarlar og‘ir sharoitlarda ham sabr bilan da’vatni davom ettirganlar, bu esa bizga sabr-qanoat va matonatni o‘rgatadi.