Сураи Худ Оят 62 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфтанд: «Эй Солеҳ пеш аз ин ба ту умед медоштем.…

Худ · 62/123

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Худ

قَالُوا يَا صَالِحُ قَدْ كُنتَ فِينَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هَٰذَا ۖ أَتَنْهَانَا أَن نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ آبَاؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ ۝٦٢

🔤 Transliteration

Qaaloo yaa Saalihu qad kunta feenaa marjuwwan qabla haazaaa atanhaanaaa an na`bu da maa ya`budu aabaaa`unaa wa innanaa lafee shakkim mimmaa tad`oonaaa ilaihi mureeb

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Гуфтанд: «Эй Солеҳ пеш аз ин ба ту умед медоштем. Оё моро аз парастиши он чӣ падаронамон мепарастиданд, бозмедорӣ? Мо аз он чӣ моро ба он даъват мекунӣ, дар шаккем».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

«مَرْجُوًّا»: умедворӣ, яъне касе ки ба ӯ умед бастаанд, ки сардор ва пешво шавад.
«أَتَنْهَانَا»: оё моро манъ мекунӣ? Ин ҳамзаи истифҳом ба маънои инкор ва ҳайрат аст.
«مُرِيب»: шакке, ки одамро ба гумон ва изтироб меандозад, оромиро аз дил мебарад.

Тафсири оят:

Қавми Самуд ба паёмбари худ Солеҳ (алайҳис-салом) гуфтанд: «Эй Солеҳ! Пеш аз ин даъвати ту, мо умедвор будем, ки ту дар миёни мо соҳиби мартабаи баланд ва сардори қавм хоҳӣ шуд, мо ба ту умеди некӣ ва хайр доштем. Оё ҳоло ту моро аз ибодати он бутҳое, ки падаронамон мепарастиданд, бозмедорӣ? Ва ҳақиқатан мо нисбат ба он чизе, ки моро ба он даъват мекунӣ — яъне ба ибодати танҳо Аллоҳ — дар шакки сахте ҳастем, ки моро ба гумон ва изтироб меандозад ва дили моро ором намегузорад.»

Онҳо гумон доштанд, ки Солеҳ (алайҳис-салом) бояд тибқи роҳи падаронашон идома диҳад ва аз онҳо даст накашад. Аммо ӯ ба онҳо даъват мекард, ки танҳо Аллоҳро ибодат кунанд ва аз бутпарастӣ даст бикашанд. Қавм ин даъватро напазируфтанд ва ба ҷои тафаккур ва қабули ҳақ, ба баҳона ва шак рӯ оварданд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки даъвати паёмбарон ҳамеша ба сӯи тавҳид ва поксозии ибодат барои Аллоҳи ягона будааст, на ба сӯи пайравии кӯри кӯронаи гузаштагон.
Аз ин оят меомӯзем, ки пайравии бедалели падарон ва ниёгон дар бораи эътиқод дуруст нест; инсон бояд бо ақл ва далел ҳақро биҷӯяд.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ҳангоми шунидани даъвати ҳақ, ба ҷои шак ва баҳона, бо дили кушод ва андешаи солим онро баррасӣ кунем.
Ислом дини равшанӣ, далел ва бурҳон аст; он инсонро аз торикӣ ва гумроҳӣ ба сӯи нур ва ҳидоят мебарад.
Ҳикояҳои қавмҳои гузашта дар Қуръон барои ибрат ва огоҳии мо омадаанд, то мо роҳи неки паёмбаронро интихоб кунем ва аз роҳи инкоргарон дурӣ ҷӯем.

📜 Оят 60-64 — Сураи Худ

60وَأُتْبِعُوا فِي هَٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ أَلَا إِنَّ عَادًا كَفَرُوا رَبَّهُمْ ۗ أَلَا بُعْدًا لِّعَادٍ قَوْمِ هُودٍ

Ва дар ин дунёву рӯзи қиёмат гирифтори лаънат шуданд. Огоҳ бошед, ки қавми Од ба Парвардигорашон кофир шуданд, ки лаънат бод бар Од, қавми Ҳуд!

61۞ وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا ۚ قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُ ۖ هُوَ أَنشَأَكُم مِّنَ الْأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ ۚ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُّجِيبٌ

Ва бар қавми Самуд бародарашон Солеҳро фиристодем. Гуфт: «Эй қавми ман. Худой якторо бипарастед! Шуморо ҷуз Ӯ худое нест. Ӯст, ки шуморо аз замин падид овардааст ва хост, ки ободонаш доред. Пас бахшоиш хоҳед ва ба даргоҳаш тавба кунед. Албатта Парвардигори ман наздик аст ва дуъоҳоро иҷобат мекунад!»

62قَالُوا يَا صَالِحُ قَدْ كُنتَ فِينَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هَٰذَا ۖ أَتَنْهَانَا أَن نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ آبَاؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ

63قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّي وَآتَانِي مِنْهُ رَحْمَةً فَمَن يَنصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُ ۖ فَمَا تَزِيدُونَنِي غَيْرَ تَخْسِيرٍ

Гуфт: «Эй қавми ман, чӣ гӯед агар аз Парвардигорам ҳуҷҷате ба ҳамроҳ дошта бошам ва Ӯ маро раҳмати худ арзонӣ карда бошад, чӣ касе маро ёрӣ мекунад, агар аз фармонаш сарпечӣ кунам? Агар аз шумо фармон барам, ҷуз ба зиёни ман нахоҳед афзуд.

64وَيَا قَوْمِ هَٰذِهِ نَاقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيَةً فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيبٌ

Эй қавми ман, ин модашутури Худованд аст ва нишонаест барои шумо. Бигзоредаш то дар замини Худо бичарад ва ба бадӣ маёзоредаш, ки ба зуди азоб шуморо фурӯ гирад».

← Оят 61 📖 Худ Оят 63 →

ХудФеҳристи Қуръон

123Оят

MeccanRevelation

62Оят

Тарҷума — Худ 62

Сураи Худ Оят 62 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфтанд: «Эй Солеҳ пеш аз ин ба ту умед медоштем.…

Сураи Оят 62/123 — Сураи Худ هود (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Худ Гӯш кун, Сураи Худ Тарҷума, Сураи Худ mp3, Сураи Худ pdf. Оят 60–64. Ба Тоҷикӣ: Русский.