Худ сүрөсү — Аят 62

1. Кээ бир сөздөрдүн мааниси:

• مَرْجُوًّا — үмүт кылынган, күтүлгөн, ишенилген адам.
• أَتَنْهَانَا — «бизди тыясыңбы?» деген суроо, бирок бул жердеги мааниси — таң калуу жана каршы чыгуу.
• مُرِيب — шек туудурган, көңүлдү тынчсыздандырган, ишенимди кетирген.

1. Түшүндүрмө:

Самуд эли пайгамбар Салихке (алайхи-с-салам) кайрылып: «Оо, Салих! Сен буга чейин биздин арабызда чоң орунга ээ болгон, сыйга татыктуу, сенден көп нерселерди күткөн адам элек. Биз сени акылдуу, кеңешчи, элине жакшылык каалаган киши деп эсептечүбүз. Эми эмне болду, сен биздин ата-бабаларыбыз сыйынып келген кудайларга сыйынуубузду тыясыңбы? Сенин бизди чакырганың — жалгыз Аллахка сыйынуу — биздин көңүлүбүзгө шек салып, ишенимибизди кетирип, ичибизди тынчсыздандырып жатат» — деп айтышты.

Алар Салих пайгамбардын чакырыгын кабыл алуунун ордуна, анын мурунку аброюна ишара кылып, ата-бабаларынын жолун таштай албастыктарын билдиришти. Алардын бул сөздөрүндө пайгамбарга болгон ишенимдин начарлаганы, акыйкатты кабыл кылууга даяр эместиги байкалат. Алар жалгыз Аллахка сыйынууну «шек туудурган иш» деп эсептешти, бирок чындыгында алардын өздөрү адашууда жана ата-бабаларынын жолун сокур ээрчип келе жатышты.

1. Бул аяттан алынуучу пайдалар:

• Исламга чакыруу ар дайым элдин түшүнүгү менен кабыл алына бербейт; кээде жакын адамдар, тааныштар каршы чыгышат. Бирок акыйкатты айтуудан тайманбоо керек.
• Ата-бабалардын жолун сокур тууроо — акыйкатты табууга тоскоол болуучу чоң кедерги. Ар бир адам өзү ойлонуп, акыйкатты изденүүсү зарыл.
• Пайгамбарлар да элдин ишениминен айрылып, кыйынчылыктарга туш болушкан. Бул — Аллахтын сыноосу. Сабыр кылуу жана Аллахка таянуу — эң туура жол.
• Ислам — ата-бабадан калган ырым-жырымдарды эмес, жалгыз Аллахка сыйынууну үйрөткөн таза, туура жол. Бул жол адамдын жүрөгүнө тынчтык жана ишеним алып келет.
• Акыйкатты кабыл кылуу үчүн ачык көңүл, чын ыклас жана шектен арылуу керек. Аллахтын чакырыгы — ырайым, жакшылык жана куткаруу.