சூரா ஹூத் — வசனம் 62

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• مَرْجُوًّا – நம்பிக்கைக்குரியவர்; தலைமைக்கு தகுதியானவர் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டவர்.
• مُرِيبٍ – சந்தேகத்தை உண்டாக்கக்கூடியது; மனதில் அமைதியின்மையை ஏற்படுத்துவது.

விளக்கம்:

ஸமூது சமூகத்தினர் தங்கள் இறைத்தூதர் ஸாலிஹ் (அலை) அவர்களிடம் கூறினார்கள்: "ஸாலிஹே! இந்த அழைப்பை நீங்கள் முன்வைப்பதற்கு முன்பு, நீங்கள் எங்களிடையே தலைமைக்கான நம்பிக்கைக்குரியவராக இருந்தீர்கள். நீங்கள் அறிவாளியாகவும், நல்ல ஆலோசனை வழங்கக்கூடியவராகவும் இருக்க வேண்டும் என்று நாங்கள் எதிர்பார்த்தோம். ஆனால் இப்போது, எங்கள் முன்னோர்கள் வணங்கிய தெய்வங்களை நாங்கள் வணங்கக்கூடாது என்று எங்களைத் தடுக்கிறீர்களா? நீங்கள் எங்களை அழைக்கும் ஏகத்துவத்தின் பக்கம் எங்களுக்கு எந்த நம்பிக்கையும் இல்லை; மாறாக, அது குறித்து எங்கள் மனதில் ஆழமான சந்தேகமும் அமைதியின்மையும் இருக்கிறது. இந்தச் சந்தேகமே நீங்கள் இறைவன் மீது பொய்யைக் கூறுகிறீர்கள் என்று எங்களை ஐயப்பட வைக்கிறது."

பயன்கள்:

1. மக்கள் தங்கள் முன்னோர்களின் வழியைப் பின்பற்றுவதில் எவ்வளவு பற்றுடன் இருக்கிறார்கள் என்பதை இது காட்டுகிறது. உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ள முன்னோர்களின் வழக்கம் ஒரு தடையாக இருக்கக்கூடாது.
2. நல்லவர்கள் மத்தியில் நல்ல பெயரும் நம்பிக்கையும் இருந்தாலும், உண்மையைச் சொல்லும்போது எதிர்ப்புகள் வரலாம். இருப்பினும், உண்மையைச் சொல்வதில் உறுதியாக இருக்க வேண்டும்.
3. இறைத்தூதர்கள் மீது அவதூறு கூறுவதும், அவர்களின் அழைப்பை சந்தேகத்துடன் பார்ப்பதும் பழங்கால எதிரிகளின் வழக்கமாக இருந்தது. இது நபிமார்களின் பொறுமையையும் உறுதியையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
4. சந்தேகம் மனிதனை உண்மையிலிருந்து விலக்கி, தவறான பாதையில் செல்ல வைக்கும் ஆபத்தான குணம் என்பதை இது நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. எனவே, சந்தேகங்களை விட்டுவிட்டு உண்மையைத் தேட வேண்டும்.
5. இறைவனின் தூதர்கள் எந்தவித சுயநலமும் இல்லாமல், மக்களின் நன்மைக்காகவே அழைப்பு விடுத்தார்கள் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.