ซูเราะฮฺ ฮูด — อายะฮฺ 62

คำอธิบายความหมายของคำศัพท์:

• مَرْجُوًّا หมายถึง ผู้ที่ถูกหวังว่าจะเป็นผู้นำและเป็นที่พึ่งพิงได้
• مُرِيبٍ หมายถึง ความสงสัยที่ทำให้จิตใจไม่สงบ หวั่นไหว และไม่มีความมั่นใจ

การตีความหมายของอายะฮ์:

เมื่อท่านนบีศอลิฮ์ อะลัยฮิสสลาม ได้เชิญชวนกลุ่มชนของท่านให้หันมาสู่การเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เพียงพระองค์เดียว และห้ามปรามพวกเขาจากการเคารพบูชารูปปั้นและเจว็ดที่บรรพบุรุษของพวกเขาเคารพกันมา กลุ่มชนของท่าน (ษะมูด) ได้กล่าวตอบโต้ด้วยความไม่พอใจว่า “โอ้ศอลิฮ์เอ๋ย แท้จริงก่อนหน้านี้ เราเคยหวังในตัวท่านว่า ท่านจะเป็นผู้ที่มีสติปัญญาเฉียบแหลม เป็นผู้ใหญ่ที่เราสามารถปรึกษาหารือและพึ่งพาได้ในเรื่องต่างๆ ของเรา แต่เมื่อท่านได้กล่าวคำพูดเช่นนี้ (คือการเชิญชวนให้ละทิ้งสิ่งที่บรรพบุรุษเคารพบูชา) ท่านกลับทำให้เราผิดหวังในตัวท่าน ท่านจะห้ามปรามเรามิให้เคารพบูชาสิ่งที่บรรพบุรุษของเราเคารพบูชากระนั้นหรือ? และแท้จริงพวกเรายังอยู่ในความสงสัยอย่างมากต่อสิ่งที่ท่านเชิญชวนเราไปสู่ (คือการเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เพียงพระองค์เดียว) ซึ่งความสงสัยนี้ทำให้จิตใจของพวกเราไม่สงบและไม่มั่นใจเลยว่าสิ่งที่ท่านกล่าวนั้นเป็นความจริง”

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. ความสำคัญของการมีเหตุผลและหลักฐานในการยอมรับความจริง มิใช่ยึดติดอยู่กับเพียงการปฏิบัติตามบรรพบุรุษโดยไม่พิจารณาว่าสิ่งนั้นถูกต้องหรือไม่
2. การเชิญชวนสู่ความดี แม้จะพบกับการต่อต้านและการปฏิเสธจากผู้คน ก็เป็นหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติต่อไปด้วยความอดทนและสติปัญญา
3. ความสงสัยและความไม่มั่นใจในจิตใจเป็นอุปสรรคสำคัญที่ขัดขวางมนุษย์จากการยอมรับสัจธรรม ดังนั้นผู้ศรัทธาจึงควรแสวงหาความรู้และความมั่นใจในศรัทธาของตน
4. อัลกุรอานได้เล่าเรื่องราวของประชาชาติในอดีต เพื่อให้เราได้เรียนรู้บทเรียนและหลีกเลี่ยงการกระทำเช่นเดียวกับพวกเขา และเพื่อให้เรามีความมั่นคงในการยึดมั่นในความจริงแม้จะถูกต่อต้าน