سوره هود — آیه 7

معانی کلمات:

• عرش: تخت فرمانروایی و حکومت خداوند متعال که برازنده ذات پاک اوست و کیفیت آن بر ما پوشیده است.
• لیبلوَکم: تا شما را بیازماید و آزمایش کند.
• أحسنُ عملاً: نیکوترین و خالصترین عمل که موافق با فرمان خدا و سنت پیامبرش باشد.
• سحر مبین: جادوی آشکار و روشن.

تفسیر آیه:

اوست خدایی که آسمانها و زمین را با تمام عظمتشان و آنچه در آنهاست در شش روز آفرید، و پیش از آفرینش آنها، عرش او بر آب قرار داشت. این آفرینش بیهوده و بدون هدف نبود، بلکه غرض از آن، آزمایش شما انسانهاست تا روشن شود کدامیک از شما عملتان نیکوتر و خالصتر است؛ عملی که هم برای خدا باشد و هم مطابق با دستور پیامبر او. او شما را آفرید و این جهان را برپا داشت تا شما را بیازماید و پاداش نیکوکاران و کیفر بدکاران را بدهد.

و اگر ای پیامبر! به این مشرکان بگویی که شما پس از مرگ دوباره زنده میشوید و برای حسابرسی به پیشگاه خدا بازگردانده میشوید، به سرعت سخن تو را تکذیب میکنند و میگویند: «این قرآنی که برای ما میخوانی، چیزی جز جادوی آشکار نیست» و آن را سحر و دروغی بیش نمیدانند، در حالی که این حقیقت محض است و هیچ جادویی در آن نیست.

فواید و درسهای آیه:

1. عظمت و قدرت خداوند: آفرینش آسمانها و زمین در شش روز، نشانه قدرت بیپایان پروردگار است. خدایی که چنین جهان عظیمی را آفریده، قطعاً بر زنده کردن مردگان نیز تواناست.
2. هدفداری آفرینش: جهان بیهوده آفریده نشده است؛ بلکه میدان آزمایش و امتحان است تا بندگان نیک از بد شناخته شوند و هر کس به سزای عمل خود برسد.
3. اهمیت کیفیت عمل نه کمیت آن: خداوند به کمیت اعمال نمینگرد، بلکه به خلوص نیت و مطابقت عمل با شریعت مینگرد. پس باید در اعمال خود اخلاص و پیروی از رسول خدا را سرلوحه قرار دهیم.
4. صبر در برابر تکذیب: پیامبران همواره با تکذیب و اتهامات ناروا مواجه بودهاند؛ مشرکان حقایق روشن را سحر و جادو میخواندند. این آیه به مؤمنان میآموزد که در برابر نادانی و عناد مخالفان، استقامت ورزند و به راه خود ادامه دهند.
5. ایمان به معاد، انگیزه عمل صالح: باور به رستاخیز و حسابرسی الهی، انسان را به انجام اعمال نیک و پرهیز از گناه ترغیب میکند و زندگی او را هدفمند میسازد.