سورت يوسف — آیت 43

د کلمو معناګانې:

• سِمان: غښتلي، ډکې او چاغې.
• عِجاف: ډېرې لاغرې او کمزورې.
• سُنبُلات: د غنمو وږي.
• خُضر: شنه او تازه.
• یابسات: وچې او رېبلې.
• مَلَأ: سرداران، مشران او لوړ پوړي خلک.
• أفتوني: زما د خوب تعبیر راکړئ.
• تَعبُرون: تعبیر کول، تفسیر کول.

د آیت تفسیر:

د مصر بادشاه (چې له قبطي پاچایانو څخه و) خوب وليد چې اووه غښتلي او چاغې غواګانې راووتلې، بيا اووه ډېرې لاغرې او کمزورې غواګانې راووتلې او هغه چاغې غواګانې يې وخوړې. بيا يې وليد چې اووه شنه او تازه وږي راټوکېدل، او له هغو وروسته اووه وچ او رېبل وږي راټوکېدل، چې هغو شنه وږي يې تر خپلې اغېزې لاندې راوستل.

بادشاه چې دا عجیبه خوب يې وليدو، حیران شو او خپلو سردارانو، عالمانو او منجمانو ته يې وويل: "اې مشرانو او لوړ پوړيو خلکو! که تاسو د خوبونو د تعبیر علم لرئ، نو ما ته د دې خوب تعبیر ووايئ." هغه غوښتل چې د دې خوب حقیقت او پېښه ورته څرګنده کړي، ځکه چې دا خوب يې ډېر مهم او د پام وړ ښکاره کېده.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. د خوب تعبیر يو علم دی چې الله تعالی ځينو بندګانو ته ورکوي، او دا د نبوت يوه برخه ده.
2. مشران او واکمنان بايد په مهمو چارو کې له پوهو او عالمانو سره مشوره وکړي.
3. د علم او پوهې درناوی او د هغو د خاوندانو عزت کول د اسلام له سپېڅلو لارښوونو څخه دي.
4. په ستونزو کې بايد له متخصصانو او پوهانو مرسته وغوښتل شي، نه له ناپوهو کسانو.
5. دا آيت د دې ښکارندويي کوي چې الله تعالی خپل بندګان په مختلفو لارو لارښوونه کوي، او خوبونه هم د هغه د لارښوونې يوه وسيله کېدای شي.