Sura Yusuf — Werset 47

Znaczenie słów:

• دَأَبًا – nieustannie, z wytrwałością i trudem.
• فَذَرُوهُ – pozostawcie go (zboże).
• فِي سُنبُلِهِ – w kłosach, bez młócenia.
• إِلَّا قَلِيلًا – z wyjątkiem niewielkiej ilości.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Józef (Jusuf), pokój z nim, wyjaśniając sen króla, powiedział: „Będziecie siać przez siedem lat z rzędu, z wielkim wysiłkiem i wytrwałością, aby zapewnić sobie obfite plony. To, co zbierzecie w każdym roku, pozostawcie w kłosach, nie młóćcie od razu całego zboża – przechowujcie je w tej postaci, ponieważ kłosy chronią ziarno przed zepsuciem i robactwem, dzięki czemu przetrwa ono dłużej. Jedynie niewielką część z tego, co zbierzecie, możecie wymłócić i spożyć – tyle, ile będzie konieczne do wyżywienia was w tych latach urodzaju.”

Jest to wskazówka praktyczna i mądra: przez siedem lat obfitości należy gromadzić zapasy, aby przygotować się na siedem lat suszy i głodu, które nadejdą później. Józef nie tylko zinterpretował sen, ale również udzielił konkretnej, realistycznej rady dotyczącej gospodarowania plonami.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Mądrość w planowaniu – werset uczy nas, że człowiek powinien myśleć o przyszłości i przygotowywać się na trudne czasy, korzystając z okresów pomyślności. To przejaw rozwagi i odpowiedzialności.
2. Znaczenie wiedzy praktycznej – Józef, będąc prorokiem, nie ograniczył się tylko do duchowego nauczania, ale dał również konkretne wskazówki dotyczące zarządzania zasobami. Islam zachęca do łączenia wiary z praktyczną mądrością życiową.
3. Oszczędność i unikanie marnotrawstwa – pozostawienie zboża w kłosach i spożywanie tylko tyle, ile potrzeba, uczy nas umiaru i dbałości o to, co mamy. To ważna lekcja dla każdego człowieka.
4. Troska o wspólnotę – rada Józefa miała na celu dobro całego społeczeństwa, nie tylko jednostki. Islam uczy, że człowiek powinien dbać nie tylko o siebie, ale także o innych, zwłaszcza w trudnych czasach.
5. Zaufanie Bogu i działanie – chociaż przyszłość jest w rękach Allaha, człowiek powinien podejmować starania i działać rozsądnie. To połączenie ufności Bogu (tawakkul) i podejmowania środków zaradczych jest istotą islamskiej postawy wobec życia.