Surah Yusuf — Aya 47

Ma'anar Kalmomin:

• دَأَبًا: da ƙwazo da aiki tuƙuru ba tare da kasala ba.
• سُنبُلِهِ: a cikin ƙangarar hatsin (kunnuwansa) ba tare da an damƙa shi ba.
• تَأْكُلُونَ: abin da kuke ci daga hatsin nan don bukatun rayuwa.

Tafsirin Ayar:

Annabi Yusuf (lafiya ta tabbata a gare shi) ya fassara mafarkin sarki ga mai tambayar, yana cewa: "Ku yi noma na shekaru bakwai a jere da ƙwazo da himma, don ku sami yawan amfanin gona. To, duk abin da kuka girba a kowace shekara, ku bar shi a cikin ƙangararsa ba tare da ku damƙa shi ba, domin ya kasance mai kariya daga tsutsa da lalacewa, kuma ya dawwama. Sai ku ware kaɗan daga cikin abin da kuke buƙatar ci kawai, ku damƙa shi don amfanin ku."

Wannan shawara ce mai hikima, domin ajiyar hatsi a cikin ƙangararsa yana kiyaye shi daga ɓarna, kuma yana ba da damar amfani da shi na dogon lokaci, musamman a lokacin tsananin yunwa da zai zo bayan shekarun albarka.

Fa'idodin Darasi:

1. Neman ilimi da fahimtar al'amura ta hanyar da ta dace yana taimakawa wajen shirya makomar al'umma, kamar yadda Yusuf ya yi da fassarar mafarki.
2. Aiki tuƙuru da ƙwazo a cikin noma da samar da abinci abu ne da Musulunci ya ƙarfafa, domin yana da amfani ga mutum da al'umma.
3. Tsare-tsare mai kyau da kiyaye abinci daga ɓarna yana nuna hikima da basira, kuma yana cikin dalilan samun zaman lafiya da wadata.
4. A cikin wannan ayar akwai misali mai kyau na yadda ake ba da shawara mai amfani ga al'umma, wanda ke nuna cewa Musulunci yana koyar da tausayi da kulawa da jama'a.
5. Imani da cewa Allah ne ke jagorantar halittunsa ta hanyar annabawa, kuma bin umarninsu yana kawo alheri da albarka.