Йусуф сүресі — Аят 47

1. Сөздердің мағынасы:

• دَأَبًا: үздіксіз, тынымсыз еңбекпен, қажырлықпен.
• فَذَرُوهُ فِي سُنبُلِهِ: оны масағында қалдырыңдар, яғни астықты бауынан ажыратпай сақтаңдар.
• سُنبُلِهِ: масақ, дәнді дақылдың басы.

1. Аяттың тәпсірі:

Юсуф (ғ.с.) патшаның түсін жорып, былай деді: "Сендер жеті жыл қатарынан табандылықпен, ынта-жігермен егін егіңдер. Әр жылғы өнімді жинаған кезде, оны масағынан ажыратпай, сол күйінде қоймаға жинаңдар. Себебі масағында сақталған астық ұзақ уақыт бүлінбей, құрттамай сақталады. Тек жейтін азғантай мөлшерін ғана бөліп алыңдар." Бұл жорық бойынша, алдымен жеті жыл молшылық, одан кейін жеті жыл құрғақшылық болады. Молшылық жылдарында жиналған астықты дұрыс сақтау арқылы қиыншылық жылдарында аштықтан құтылуға болады. Юсуф (ғ.с.) тек түсті жорумен шектелмей, оны жүзеге асырудың нақты жолын да көрсетті — бұл оның даналығы мен көрегендігінің белгісі.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Бұл аят исламның жоспарлау мен дайындық жасауды насихаттайтынын көрсетеді. Молшылық кезінде қиындыққа дайындалу — даналықтың белгісі.
• Юсуф (ғ.с.) пайғамбар ретінде тек діни ілімді ғана емес, дүниелік істерде де пайдалы кеңес берген. Бұл исламның өмірдің барлық саласын қамтитынын білдіреді.
• Астықты масағында сақтау туралы кеңес — табиғат заңдылықтарын білу мен ғылымды пайдаланудың маңыздылығын көрсетеді.
• Қанағат пен үнемшілдікке шақырады: тек қажетті мөлшерде жеу, қалғанын сақтау — бұл қоғамның тұрақтылығына ықпал етеді.
• Бұл аят адамдарды бірлесіп әрекет етуге, бір-біріне көмектесуге және қиындықтарға бірге төтеп беруге шақырады. Ислам — бірлік пен ынтымақ діні.