Sura Ar-Ra'd — Werset 21

Znaczenie słów:

• يَصِلُونَ – łączą, utrzymują więzi.
• مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ – to, co Bóg nakazał łączyć, czyli przede wszystkim więzy rodzinne (ar-rahim) oraz wszelkie więzy społeczne i duchowe oparte na wierze.
• يَخْشَوْنَ – odczuwają bojaźń płynącą z szacunku i czci.
• سُوءَ الْحِسَابِ – zły, surowy rozrachunek, czyli taki, w którym nie ma pobłażania i wybaczenia.

Tafsir (wyjaśnienie):

W tych słowach Bóg opisuje cechy ludzi, którzy osiągnęli prawdziwe zrozumienie swojej wiary i którzy należą do grona tych, co dochowują obietnicy złożonej Panu. Są to ludzie, którzy łączą to, co Bóg nakazał łączyć – a przede wszystkim więzy rodzinne (silatur-rahim). Nie zrywają relacji z bliskimi, nie odwracają się od nich, lecz pielęgnują te więzi, odwiedzają krewnych, wspierają ich i utrzymują z nimi dobre stosunki. Dotyczy to również wszelkich innych form łączności, które Bóg uczynił obowiązkiem, jak jedność wspólnoty wierzących, braterstwo w islamie oraz pomoc potrzebującym.

Następnie Bóg opisuje ich postawę wobec Niego: odczuwają bojaźń przed swoim Panem – bojaźń, która wypływa z głębokiej czci i świadomości Jego wielkości. Ta bojaźń nie jest jedynie strachem, lecz stanem duszy, który skłania ich do posłuszeństwa, powstrzymuje od grzechów i sprawia, że są nieustannie czujni wobec tego, co Bóg nakazał, i tego, czego zakazał.

Dodatkowo odczuwają oni lęk przed złym rozrachunkiem w Dniu Sądu. Wiedzą, że jeśli Bóg podda ich ścisłemu rozliczeniu, bez okazania miłosierdzia i wybaczenia, to ich czyny nie wystarczą, aby ich ocalić. Dlatego starają się gromadzić dobre uczynki, prosić o przebaczenie i unikać wszystkiego, co mogłoby obciążyć ich rachunek. Ten lęk nie paraliżuje ich, lecz pobudza do działania – do naprawy siebie, do pokuty i do czynienia dobra.

Korzyści i nauki płynące z tej wersetu:

1. Ważność utrzymywania więzi rodzinnych – islam przywiązuje ogromną wagę do silatur-rahim. Prorok Muhammad (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem) powiedział: „Kto wierzy w Boga i Dzień Ostatni, niech utrzymuje więzy rodzinne”. Łączenie tego, co Bóg nakazał łączyć, jest znakiem prawdziwej wiary i drogą do Bożego miłosierdzia.
2. Bojaźń przed Bogiem jako motywacja do dobra – prawdziwa bojaźń nie polega na strachu, który odbiera nadzieję, lecz na świadomości, że Bóg widzi wszystko, co czynimy. Ta świadomość oczyszcza serce i prowadzi do życia w zgodzie z Bożymi nakazami.
3. Świadomość odpowiedzialności – każdy z nas zostanie rozliczony ze swoich czynów. Lęk przed złym rozrachunkiem uczy nas pokory, skłania do refleksji nad własnym postępowaniem i zachęca do ciągłego doskonalenia się.
4. Nadzieja i miłosierdzie – choć werset mówi o lęku, to w istocie niesie on dobrą nowinę: ci, którzy łączą więzy, boją się Boga i lękają się surowego rozrachunku, są obiecani przez Boga, że osiągną dobro. To pokazuje, że Bóg nie pozostawia swoich wiernych sług bez opieki i nagrody.
5. Równowaga między nadzieją a lękiem – werset uczy nas, że życie muzułmanina powinno łączyć nadzieję w Boże miłosierdzie z lękiem przed Jego sprawiedliwością. Ta równowaga czyni człowieka czujnym, pracowitym i oddanym Bogu w każdej chwili.