سورت رعد — آیت 22

د مهمو کلمو معناګانې:

• يَدْرَءُونَ: دفع کوي، لرې کوي.
• السَّيِّئَةَ: بدي، ناروا خبره يا ګناه.
• عُقْبَى الدَّارِ: د آخرت ښه انجام او پایله، يعنې جنت.

د آيت تفسير:

دا هغه خلک دي چې په صبر يې کړی دی — په طاعت باندې، له ګناه څخه په ډډه کولو، او د الله په تقدير باندې په رضا سره — او دا ټول يې يوازې د خپل رب د رضا او خوشحالۍ لپاره کړي دي، نه د دنيا د څه فايدې يا د خلکو د ستاينې لپاره. دوی لمونځ په ښه او بشپړ ډول ادا کوي، او له هغه مال څخه چې الله ورکړي دي، په پټه او ښکاره دواړو حالتونو کې لګوي — پټ لګښت د ريا (ځانښودنې) څخه د بچ کېدو لپاره، او ښکاره لګښت د نورو لپاره د لارښوونې او هڅونې لپاره. دوی د خلکو بدي او ناروا چلند نه په بدۍ سره ځوابوي، بلکې په ښېګڼه سره يې دفع کوي — يعنې چې څوک ورته بدي وکړي، دوی ورته ښېګڼه او احسان کوي، څو بدي له منځه ولاړه شي. دا ډول خلک، چې دا صفتونه لري، د دوی لپاره د آخرت ښه انجام او جنت دی.

د آيت څخه ترلاسه شوې فايدې:

1. صبر يو ستر فضيلت دی، خو هغه صبر چې يوازې د الله د رضا لپاره وي، نه د خلکو د ښودلو لپاره.
2. لمونځ د ايمان بنسټ دی، او د هغې په سمه ادا کولو سره انسان د الله سره نژدې کېږي.
3. په مال کې لګښت کول — که پټ وي که ښکاره — د الله له خوا ورکړل شوي رزق شکر دی، او پټ لګښت د ريا څخه ساتي، ښکاره لګښت نورو ته لارښوونه کوي.
4. د بدۍ په ځای ښېګڼه کول د اسلام ښکلی اخلاق دی، چې دښمني په دوستۍ بدلوي او ټولنه پاکوي.
5. د دې صفتونو خاوندان د جنت ژمنه لري — دا هغه ښه پايله ده چې الله يې د خپلو نيکانو بندګانو ته ورکوي.