Sura Ar-Ra'd — Werset 3

Znaczenie wybranych słów:

• Mad-da al-ard – rozpostarł ziemię, uczynił ją rozległą i płaską, gotową do zamieszkania i uprawy.
• Rawāsi – góry mocno osadzone, które stabilizują ziemię i chronią ją przed wstrząsami.
• Zawdżajn ithnajn – dwa rodzaje, dwie odmiany (np. słodkie i kwaśne, białe i czarne).
• Jughszī al-lajla an-nahār – okrywa nocą dzień, czyli noc następuje po dniu i przesłania go swoją ciemnością.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Allah – On jest Tym, który rozpostarł ziemię, czyniąc ją rozległą i przystosowaną do życia istot ludzkich i zwierząt. Umieścił na niej potężne góry, które niczym kotwice stabilizują skorupę ziemską, chroniąc ją przed wstrząsami i niepokojem, oraz uczynił rzeki – źródła wody pitnej i nawadniania upraw. Z każdego rodzaju owoców stworzył na ziemi dwa rodzaje – tak, że istnieją odmiany słodkie i kwaśne, białe i czarne, różniące się smakiem, kolorem i właściwościami. Następnie Allah sprawia, że noc okrywa dzień swoją ciemnością, a dzień rozjaśnia noc swoim światłem – zmieniając je w regularnym cyklu. Zaprawdę, we wszystkim, co zostało wymienione – w rozpostarciu ziemi, w górach, rzekach, różnorodności owoców i w przemianie nocy i dnia – znajdują się wyraźne znaki i dowody na wielkość Stwórcy dla ludzi, którzy myślą i rozważają, ponieważ refleksja nad tymi zjawiskami prowadzi ich do poznania prawdy i oddania czci Allahowi.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten ukazuje wszechmoc Allaha i Jego doskonałą opiekę nad stworzeniem – wszystko, co nas otacza, zostało zaprojektowane z mądrością i dla naszego dobra.
2. Zachęca do refleksji i myślenia nad światem przyrody, gdyż kontemplacja stworzeń jest drogą do poznania Stwórcy i umocnienia wiary.
3. Przypomina o różnorodności i bogactwie Bożych darów – od gór, przez rzeki, po owoce – co wzbudza wdzięczność i skłania do dziękczynienia Allahowi.
4. Wskazuje na harmonię i porządek we wszechświecie – regularna przemiana nocy i dnia jest dowodem na to, że świat nie powstał przypadkiem, lecz został stworzony przez Mądrego i Wszechwiedzącego.
5. Uczy pokory – gdy człowiek patrzy na ogrom i doskonałość stworzenia, zdaje sobie sprawę z własnej małości i potrzeby oddania się Allahowi.