Ибрахим сүресі — Аят 29

1. Сөздердің мағынасы:

• جَهَنَّمَ — тозақ, ақыреттегі азап орны.
• يَصْلَوْنَهَا — оған кіріп, отының қызуын тартады, азабын шегеді.
• بِئْسَ — қандай жаман, қандай нашар деген мағынадағы жек көру мен мінеу сөзі.
• الْقَرَارُ — тұрақ, мекен, адам тоқтап қалатын орын.

1. Аяттың тәпсірі:

Алдыңғы аяттарда құлшылықтан бас тартып, Аллаға шүкір етудің орнына күпірлікті таңдаған адамдардың ақыры туралы айтылған еді. Осы аят солардың барар жерінің нақты атауын білдіреді: ол — тозақ. Олар тозаққа кіреді, оның қызуын тартып, азабын шегеді. Ол — олардың мәңгілік тұрағы, тоқтайтын мекені. Бұл мекеннің қаншалықты жаман екенін Алла Тағала Өзі хабарлап, оны мінеп, жек көрді. Яғни, бұл аятта күпірлік пен нығметке шүкірсіздіктің соңы қандай ауыр азапқа әкелетіні анық ескертіледі. Адам баласын жаратқан Алла оған сансыз нығмет берді: сенімділік, тыныштық, пайғамбардың келуі сияқты игіліктер. Осы игіліктерге шүкір етудің орнына олар күпірлікті таңдады, әрі өздеріне ергендерді де апатқа бастады. Сондықтан олардың барар жері — тозақ, ол қандай жаман тұрақ!

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Алла Тағала берген нығметтерге шүкір ету — әрбір мұсылманның парызы. Шүкірсіздік пен күпірлік адамды қасіретке бастайды.
• Тозақ — нақты бар, ол — күпірлік пен қарсылықтың мәңгілік орны. Бұны білу адамды жақсылыққа қарай итермелейді.
• Адам өзінің ғана емес, өзіне ергендердің де ақырына жауапты. Жаман жолға бастау — ауыр күнә.
• Алланың әділдігі мен рақымы қатар жүреді: Ол ескертеді, қорқытады, бірақ тәубе есігін ашық қалдырады.
• Бұл аят адамды ойлануға шақырады: менің өмірім қайда бара жатыр? Менің тұрағым қандай болады? Осы сұрақтар арқылы адам иманға, жақсылыққа бет бұрады.
• Ислам — адамды қорқыту ғана емес, саналы өмірге, Аллаға шүкір етуге, жақсылық жасауға шақыратын дін. Осы аят арқылы адам жүрегінде Аллаға деген құрмет пен қорқыныш оянып, жақсылыққа ұмтылады.