سوره حجر — آیه 9

معانی کلمات:

• الذِّکر: در این آیه مراد قرآن کریم است.
• لَحَافِظُونَ: به معنای نگهبانان و حافظان (با تأکید و مبالغه در حفظ).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه شریفه، با تأکیدی ویژه و با ضمیر «نحن» (ما)، خبر از نزول قرآن و حفظ آن میدهد. این بیان، پاسخی است به منکرانی که نزول وحی را انکار میکردند یا در آن تردید داشتند. خداوند میفرماید: بهیقین این ما هستیم که این ذکر (قرآن) را بر پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) نازل کردهایم تا مایهی تذکر و یادآوری برای مردم باشد، و بهیقین ما خود نگهبان و حافظ آن هستیم. این حفظ، شامل محافظت از هرگونه تحریف، زیادت، نقصان، تغییر و یا ضایع شدن چیزی از آن در طول تاریخ میشود. خداوند متعال تعهد فرموده که این کتاب آسمانی را تا قیامت از هر گزندی محفوظ نگه دارد، چنانکه در طول قرون متمادی نیز چنین بوده و هست و این وعدهی الهی تحقق یافته است.

فواید و پیامهای آیه:

• آرامش و اطمینان قلبی: دانستن اینکه قرآن تحت حفظ و نگهداری مستقیم خداوند است، به مؤمنان آرامش میدهد که کتابشان همیشه اصیل و دستنخورده باقی میماند و هیچ تحریفی در آن راه نمییابد.
• عظمت و کرامت قرآن: این آیه نشاندهندهی جایگاه رفیع قرآن است که خداوند خودش متکفل نزول و حفظ آن شده است؛ پس شایسته است که ما نیز به این کتاب عزیز، تمسک جوییم و آن را محور زندگی خود قرار دهیم.
• امید به هدایت: از آنجا که قرآن برای تذکر و یادآوری نازل شده و از هر تحریفی مصون است، همیشه میتواند منبع هدایت و نجات برای بشریت باشد و راه سعادت را به انسانها نشان دهد.
• تقویت ایمان به وعدههای الهی: این آیه نمونهای از صدق وعدههای خداست؛ او که حفظ قرآن را تضمین کرده، به یقین در سایر وعدههای خود نیز صادق است و این امر ایمان مؤمنان را استحکام میبخشد.