ሱረቱ አን-ናህል — አንቀጽ 36

የቃላት ማብራሪያ፦

• ኡማህ (أُمَّة)፦ ሕዝብ ወይም ማኅበረሰብ።
• ራሱል (رَسُول)፦ ከአላህ የተላከ መልእክተኛ።
• ጣጉት (الطَّاغُوت)፦ ከአላህ ሌላ የሚመለክ ማንኛውም ነገር — ጣዖታት፣ ሰይጣናት፣ ሙታን ወይም ሌሎች ከአላህ ሌላ የሚታመኑ ነገሮች።
• ሐቀት (حَقَّتْ)፦ ተረጋገጠች፣ ተገደበች፣ አስቀድሞ በተወሰነው ፍርድ መሠረት ተረጋገጠች።
• ዷላላህ (الضَّلَالَة)፦ ጥመት፣ ከቀጥታ መንገድ መሳት።
• ዓቂባህ (عَاقِبَة)፦ መጨረሻ፣ ውጤት፣ ፍጻሜ።
• ሙከዲቢን (الْمُكَذِّبِينَ)፦ የአላህን መልእክተኞች ያስተባበሉ ሰዎች።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ሁሉን የሚያውቅ ጌታ ሆኖ ይናገራል፦ በየዘመኑ በነበሩት ሕዝቦች ሁሉ ውስጥ አንድ መልእክተኛ ላከን። የዚያ መልእክተኛ ጥሪም አንድ ነበር፦ አላህን ብቻ አምልኩ፣ ከእርሱ ሌላ የሚመለኩትን ሁሉ — ጣዖታትን፣ ሰይጣናትን፣ ሙታንንና ሌሎችንም — ተዉና ራቁ። ከእነዚያ ሕዝቦች መካከል አላህ የመራቸውና የረዳቸው ሰዎች ነበሩ፤ እነሱም መልእክተኞቹን ተከተሉ። ከእነሱ መካከል ደግሞ ጥመት በእነሱ ላይ የተረጋገጠችባቸው ሰዎች ነበሩ፤ እነሱም በኩራትና በመታዘዝ አለመቻል ምክንያት የጥመትን መንገድ ተከተሉ፤ አላህም ለቀጥታ መንገድ አልረዳቸውም።

ከዚያም አላህ ለእነዚያ የሚያስተባብሉ ሰዎች ምክር ሰጠ፦ በምድር ላይ ተመላለሱ፣ የቀድሞዎቹ የሚያስተባብሉ ሕዝቦች መጨረሻ ምን እንደነበረ በዓይናችሁ ተመልከቱ። ከእነሱ ላይ የወረደውን ጥፋትና ጥመት አስተውሉ፤ ምናልባት