Sura An-Nahl — Werset 49

Znaczenie słów:

• Yasjudu – oddaje pokłon, pada na twarz w geście czci i poddania.
• Dābbah – każda istota poruszająca się po ziemi, zarówno zwierzęta, jak i inne stworzenia obdarzone życiem.
• Lā yastakbirūn – nie okazują pychy, nie wynoszą się ponad posłuszeństwo Bogu.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bogu Jedynemu – niech będzie wywyższony – oddaje pokłon wszystko, co istnieje w niebiosach i wszystko, co istnieje na ziemi, wśród wszelkich istot poruszających się i żyjących. Pokłon ten jest wyrazem całkowitego poddania się Jego woli i uznania Jego panowania, niezależnie od tego, czy istoty te czynią to świadomie, czy też ich pokłon jest naturalnym stanem stworzenia. Aniołowie również oddają pokłon Bogu, a zostali oni wymienieni osobno po ogólnym wspomnieniu o stworzeniach, aby podkreślić ich wysoką godność, szlachetność oraz nieustanne oddanie w uwielbieniu. Oni nigdy nie okazują pychy ani nie wynoszą się ponad posłuszeństwo Bogu – przeciwnie, są całkowicie pokorni i oddani Jego rozkazom, nie sprzeciwiając się Jego woli ani nie uchylając się od Jego służby.

Korzyści płynące z wersetu:

Ten werset uczy nas pokory wobec Boga i przypomina, że całe stworzenie – od największych istot w niebiosach po najmniejsze stworzenia na ziemi – jest poddane Jego woli. Skoro aniołowie, którzy są stworzeniami o najwyższej doskonałości i bliskości Boga, nie okazują pychy w Jego służbie, to tym bardziej człowiek powinien uniżać się przed swoim Panem i nie wynosić się ponad innych. Werset ten zachęca nas do refleksji nad wielkością Boga, który panuje nad wszystkim, oraz do naśladowania aniołów w ich pokorze, posłuszeństwie i nieustannym uwielbieniu. To również przypomnienie, że pycha jest cechą naganną, która oddala człowieka od Boga, podczas gdy pokora i poddanie się Jemu są kluczem do bliskości i Jego zadowolenia.