Surah Al-Isra — Talata 13

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Ṭā'irahu – ang kanyang ginawa (mabuti man o masama), na tinawag na "ibon" dahil sa pagkakalakip nito sa tao tulad ng ibong nakasabit sa kanya.
• Fī 'unuqihi – sa kanyang leeg; nangangahulugang ito ay hindi humihiwalay sa kanya, tulad ng kuwintas na nakapalibot sa leeg.
• Kitāban – isang talaan ng kanyang mga gawa.
• Manshūran – nakabukas at nakalatag, hindi nakatiklop.

Interpretasyon ng Talata:

Ang bawat tao—maging siya man ay mananampalataya o hindi—ay ginawa ng Allah na ang kanyang mga gawa ay hindi humihiwalay sa kanya, tulad ng isang bagay na nakatali sa kanyang leeg na hindi niya maaaring iwaksi. Hindi siya mananagot sa gawa ng iba, at walang ibang mananagot sa kanyang gawa. Sa Araw ng Pagkabuhay, ilalabas ng Allah para sa kanya ang isang talaan kung saan nakasulat ang lahat ng kanyang ginawa—maliit man o malaki, mabuti man o masama—at makikita niya itong nakabukas at nakalatag sa harapan niya, nang walang anumang nakatago o nawawala. Ang pagbanggit sa leeg ay nagpapahiwatig ng matinding pagkakalakip, sapagkat ang leeg ang bahagi ng katawan na hindi kayang takasan ng tao. Ang talatang ito ay nagpapakita ng katarungan ng Allah sa Kanyang mga lingkod, sapagkat hindi Niya sinisingil ang sinuman ng kasalanan ng iba, at ang bawat isa ay haharap sa kanyang sariling talaan.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang katarungan ng Allah ay ganap: walang sinuman ang mananagot sa gawa ng iba, kaya't ang bawat isa ay hinihimok na pangalagaan ang kanyang sariling mga gawa.
2. Ang lahat ng ginagawa ng tao ay naitala at hindi nawawala, kaya't dapat siyang mag-ingat sa kanyang mga kilos, sapagkat makikita niya ang lahat sa Araw ng Paghuhukom.
3. Ang pagiging bukas ng talaan ng mga gawa ay nagpapakita ng lantad na katarungan sa Araw na iyon—walang maililihim o maitatago, na nagtutulak sa tao na maging tapat sa kanyang sarili at sa kanyang Panginoon.
4. Ang pagkakalakip ng gawa sa tao ay nagpapaalala sa kanya na siya ay laging nasa ilalim ng pagmamasid ng Allah, na nag-uudyok sa kanya na gumawa ng mabuti at umiwas sa kasamaan sa lahat ng pagkakataon.
5. Ang talatang ito ay nagbibigay ng pag-asa sa mga matuwid, sapagkat ang kanilang mabubuting gawa ay makikita nilang nakasulat at gagantimpalaan, at nagbibigay ng babala sa mga makasalanan na ang kanilang mga kasalanan ay hindi mapapalampas.