Surja El-Isra — Ajet 13

Kuptimet e fjalëve:

• طَائِرَهُ (tairen): këtu nënkuptohet vepra e tij, qoftë e mirë apo e keqe.
• فِي عُنُقِهِ (fi unukihi): në qafën e tij, pra e pandashme prej tij, si varëse që nuk hiqet nga qafa.
• يَلْقَاهُ مَنشُورًا (jelqahu menshuran): e gjen atë të hapur dhe të shtrirë para tij.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar na bën të ditur se çdo njeri, pa përjashtim, e ka veprën e tij të lidhur fort me të, aq sa nuk mund të ndahet prej tij, ashtu siç është varëse në qafë. Kjo do të thotë se askush nuk do të gjykohet për veprën e tjetrit, as nuk do të marrë përsipër askush barrën e tjetrit. Çdo njeri do të përballet me atë që ka bërë vetë.

Në Ditën e Kiametit, Allahu do të nxjerrë për secilin njeri një libër – që është regjistri i veprave të tij – ku janë shënuar të gjitha veprat e tij, të voglat dhe të mëdhatë, të mirat dhe të këqijat. Ky libër do t'i jepet atij i hapur dhe i shtrirë, në mënyrë që ai ta shohë qartë dhe ta lexojë atë që ka bërë gjatë jetës së tij në botë. Kjo është një drejtësi e përsosur nga ana e Allahut, sepse asnjë vepër nuk do të mbetet e fshehur apo e humbur.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na mëson se Allahu është i Drejtë në gjykimin e Tij – secili merr shpërblimin ose ndëshkimin sipas veprës së tij, pa padrejtësi.
2. Na nxit që të jemi të kujdesshëm për veprat tona, sepse ato janë të regjistruara dhe do të na paraqiten të plota në Ditën e Gjykimit.
3. Na jep shpresë për ata që bëjnë mirë, sepse asnjë e mirë nuk humb, dhe na paralajmëron ata që bëjnë keq, sepse asnjë e keqe nuk mbetet pa u parë.
4. Tregon se përgjegjësia është individuale – kjo na mëson të mos mbështetemi te të tjerët për shpëtimin tonë, por të punojmë vetë për jetën tonë të përtejme.
5. Libri i veprave i hapur para njeriut është dëshmi e mëshirës së Allahut, sepse Ai ia bën të qartë njeriut atë që ka bërë, pa asnjë dyshim apo pretendim.