Surja El-Isra — Ajet 14

Kuptimet e fjalëve:

• “Kër’a” (اقْرَأْ): Lexoje.
• “Kitabek” (كِتَابَكَ): Librin tënd, që është libri i veprave të mira dhe të këqija.
• “Hasîben” (حَسِيبًا): Llogaritës, ai që i njeh veprat dhe i llogarit ato.

Tefsiri i Ajetit:

Në Ditën e Kiametit, pasi t’i dorëzohet secilit njeri libri i tij i veprave, atij i thuhet: “Lexoje librin tënd!” – dhe ai do ta lexojë atë, edhe nëse në dynja nuk ka ditur të lexojë, sepse ajo ditë është ditë e mrekullive dhe e zbardhjes së fshehtësive. Pastaj i thuhet: “Mjafton që sot ti vetë të jesh llogaritës ndaj vetes sate!” – domethënë, ti do ta shohësh veprën tënde të mirë dhe të keqe, dhe do të jesh dëshmitar kundër vetes sate. Kjo është drejtësia më e përsosur nga ana e Allahut të Lartësuar, sepse Ai ia ka lënë llogarinë e tij vetë atij, që të mos ketë asnjë padrejtësi ndaj tij, dhe që argumenti të jetë i plotë kundër tij me pranimin e tij vetë. Njeriu do t’i kujtojë të gjitha veprat e tij, të vogla e të mëdha, dhe nuk do të mund të mohojë asnjërën prej tyre, sepse gjymtyrët e tij do të dëshmojnë kundër tij, dhe vetë ai do të jetë dëshmitari i parë.

Përfitimet që nxirren nga ajeti:

• Nga ky ajet mësojmë se Allahu i Lartësuar është i Drejtë dhe nuk i bën padrejtësi asnjë robi të Tij, sepse Ai ia tregon njeriut veprat e tij dhe e bën atë vetë dëshmitar kundër vetes së tij.
• Ajeti na nxit që ta llogarisim veten tonë në dynja para se të vijë Dita e Llogarisë, që të korrigjojmë gabimet dhe të pendohemi para se të jetë vonë.
• Ai na kujton se çdo vepër, e mirë apo e keqe, është e shënuar dhe nuk humbet asgjë, sepse Allahu i ka ruajtur të gjitha në librin e qartë.
• Ajeti na bën të vetëdijshëm se në Ditën e Kiametit njeriu nuk do të ketë nevojë për dëshmitarë të tjerë kundër tij, sepse vetë ai do të jetë dëshmitari më i fortë kundër vetes së tij, gjë që e bën njeriun të jetë i kujdesshëm në veprimet e tij në këtë jetë.