سورت اسراء — آیت 16

د مهمو کلمو معناګانې:

• مُتْرَفِيهَا: د هغې کلي د نعمت منل شويو او عیش پرستو خلکو.
• فَفَسَقُوا: نو د اطاعت څخه ووتل او په سرکشۍ او ګناهونو کې ډوب شول.
• فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ: نو پر هغې کلي زموږ عذاب ثابت او لازم شو.
• فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا: نو مونږ هغه په بشپړه توګه له منځه یوړه او وران کړه.

تفسیر:

کله چې مونږ وغواړو چې یو کلي او د هغه اوسېدونکي د خپلو ظلمونو او سرکشیو په سبب هلاک کړو، نو لومړی د هغه کلي د نعمت منل شويو او عیش پرستو مشرانو ته امر کوو چې د الله تعالی اطاعت وکړي، د هغه توحید ومني او د رسولانو تصدیق وکړي. خو دوی د خپل عیش او عشرت په سبب دا امر نه مني، بلکې له اطاعت څخه وځي، په فسق او فجور کې ډوبېږي او نور خلک هم له ځانه سره بې لارې کوي. کله چې دوی داسې سرکشي وکړي، نو زموږ عذاب پر هغوی ثابت او لازم شي، بیا مونږ هغه کلي په بشپړه توګه له منځه وړو او داسې یې ورانوو چې هېڅ څیز پکې پاتې نشي.

فايدې:

1. د الله تعالی عذاب په ناڅاپه نه راځي، بلکې لومړی د خلکو د پوهولو او لارښوونې لپاره امرونه او رسولان رالېږل کېږي، تر څو دوی ته حجت بشپړ شي.
2. د نعمت منل شوي او عیش پرست خلک د فساد او تباهۍ اصلي لامل ګرځي، ځکه چې دوی د اطاعت پر ځای سرکشي غوره کوي او نور خلک هم ګمراه کوي.
3. دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالی اطاعت او د هغه د رسولانو پیروي د نجات او برکت سبب ده، او سرکشي او فسق د هلاکت او تباهۍ لامل ګرځي.
4. په دې آیت کې د الله تعالی عدل او حکمت ښکاره دی، چې هېڅ کلي ته تر هغه وخته عذاب نه ورکوي تر څو چې د هغوی پر ضد دلیل نه وي ثابت شوی.