Suurah Al-Israa — Aayad 16

Macnaha Erayada:

• مُتْرَفِيهَا (Mutrafiiha): waa kuwa loo nicmeeyay, kuwaan cibaadada la siinin, ee ay xooluhu ku gaaladeeyeen.
• فَفَسَقُوا (Fafasaquu): waxay ka baxeen daacadda Eebe, waxayna ku gaalowdeen fasaad.
• فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ (Fahaqqa calayhal qawlu): waxaa ku waajibmay ciqaabtii Eebe, oo ah cadaab aan laga celin karin.
• فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا (Fadam marnaahaa tadmiiran): waxaan baabbi'inay iyada iyo waxa ku hoos jira, si baabbi'in dhammaystiran ah.

Tafsiirka Aayadda:

Marka Eebe doono inuu halaago magaalo ama dad ay ku nool yihiin, wuxuu amraa kuwa loo nicmeeyay ee dadka dhexdiisa ku jira inay Eebe caabudaan, oo ay toosnaadaan, isla markaana ay raacsiiyaan rasuullada. Laakiin iyagu waxay diidaan amarka Eebe, waxayna ku fasaadiyaan dhulka, iyagoo beeninaya rasuullada. Markaas ayay ku waajibtaa ciqaabtii Eebe, oo ah cadaab aan laga celin karin, wuxuuna Eebe baabbi'iyaa magaaladaas iyo dadkeeda si baabbi'in dhammaystiran ah, oo aan waxba ka hadhin.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Digtoonaanta iyo cabsida Eebe: Aayaddani waxay noo caddaynaysaa in Eebe uu yahay mid ciqaabtiisu ku dhacdo kuwa fasaadiya, markaas waa inaan ka digtoonaano falalka xun.
2. Muhiimadda daacadda iyo toosnaanta: Waxay inoo muujinaysaa in daacadda Eebe ay tahay sababta nabadgelyada, halka fasaadku yahay sababta halaagga.
3. Caddaaladda Eebe: Eebe kuma halaago dad ilaa uu u caddeeyo xaqa, oo ay diidaan, sidaa darteed ciqaabtiisu waa caddaalad.
4. Ka fiirsashada taariikhda: Aayaddani waxay noo sheegaysaa in dadkii hore ee la halaagay ay yihiin tusaale noo ah, si aynaan u raacin jidkooda.
5. Dhiirigelinta wanaagga: Waxay noo dhiirigelinaysaa inaan nahay kuwa Eebe u hoggaansama, si aynaan uga mid noqon kuwa la halaago.