سورت اسراء — آیت 15

د مهمو کلمو معنا:

• اهتدى: سمه لار وموندل، د حق منل.
• ضل: له سمې لارې اوښتل، بې لارې کېدل.
• وزر: دروند بار، ګناه.
• تزر: بار اخیستل، ګناه پر غاړه اخیستل.
• معذبین: عذاب ورکوونکي.
• نبعت: ولېږو، راولېږو.

د آیت تفسیر:

هر څوک چې د هدایت پر لار روان شي، نو د دې هدایت ګټه او ثواب يې يوازې د هغه خپل ځان ته رسېږي، او هر څوک چې له سمې لارې اوښتي او بې لارې شي، نو د دې ګمراهۍ تاوان او عذاب به هم يوازې پر خپل ځان يې بار وي. هېڅ ګناهګاره ښځه يا سړی د بل چا ګناه نه شي اخیستلی، هر څوک به د خپلو کړنو حساب ورکوي.

او الله تعالی هېڅکله هېڅ قوم ته عذاب نه دی نازل کړی، تر هغه چې ورته يې رسولان نه وي استولي او په دې سره يې پر هغوی حجت نه وي بشپړ کړی. نو د الله عذاب تل د حجت او رسول تر راتلو وروسته وي، نه مخکې.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. د عمل جزا شخصي ده: هر انسان د خپل عمل مسؤل دی، نه د بل چا د عمل. دا عدل الله تعالی دی چې هيڅوک د بل په ګناه نه نيول کېږي.
2. هڅونه پر ښو کارونو: کله چې پوه شو چې د هدایت ثواب خپل ځان ته رسېږي، نو زموږ هڅه بايد دا وي چې د ښو کارونو په کولو سره خپل آخرت ښه کړو.
3. د الله رحمت او عدل: الله تعالی تر هغه چې خپل رسولان يې نه وي استولي، هيڅوک ته عذاب نه ورکوي. دا د الله رحمت او عدل ښکارندويي کوي چې هېڅوک پرته له حجته نه نيول کېږي.
4. د رسولانو رول: دا آيت د رسولانو د استولو اړتيا او اهميت ښيي، ځکه چې د هدايت او ګمراهۍ پېژندنه پرته له رسولانو نه ممکنه نه ده.
5. مسؤليت منل: انسان بايد د خپلو کړنو مسؤليت ومني او د بل چا پر ګناه تور ونه لګوي، ځکه چې هر څوک به د خپل عمل په بدل کې حساب ورکوي.