Surah Al-Isra — Talata 59

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Āyāt – mga himala o tanda na nagpapatunay sa katotohanan ng propeta.
• Mubṣirah – isang malinaw at maliwanag na patunay.
• Fa ẓalamū bihā – sila ay nagmalabis at nagkaila sa himalang ito, kaya't sila ay nagpariwara sa kanilang mga sarili.
• Takhwīf – babala o pagpapaalala upang matakot sa parusa ng Allah.

Interpretasyon ng Talata:

Ang tanging dahilan kung bakit hindi namin ipinadala ang mga himalang hiniling ng mga mapagsamba sa diyus-diyusan sa Mecca—gaya ng pagbubuhay ng mga patay o pagpapalit ng bundok sa ginto—ay sapagkat ang mga naunang tao ay nagkaila sa mga himalang ipinadala sa kanila, kaya't sila ay pinarusahan. Halimbawa, ibinigay Namin sa tribo ni Thamud ang kamelyo bilang isang malinaw na patunay ng katotohanan ni Propeta Salih, ngunit sila ay nagmalabis at nagkaila rito, kaya't sila ay dinakip ng matinding parusa. Ang pagpapadala Namin ng mga himala sa pamamagitan ng mga propeta ay hindi lamang basta pagpapakita ng kapangyarihan, kundi isang babala sa mga tao upang sila ay mag-isip, maniwala, at tumalikod sa kasalanan bago pa man dumating ang kaparusahan.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang mga himala ay hindi ipinadadala ayon sa gusto ng tao, kundi ayon sa karunungan ng Allah, na nakakaalam kung ano ang makabubuti sa Kanyang mga nilikha.
2. Ang kasaysayan ng mga naunang bansa ay isang aral: ang mga nagkaila sa mga tanda ng Allah ay winasak, kaya't dapat tayong matuto mula sa kanilang karanasan.
3. Ang mga himala ay isang awa at babala, hindi isang laro o pagsubok lamang; ito ay upang magising ang puso at mapalapit sa pananampalataya.
4. Ang pagiging matigas ang ulo sa katotohanan, kahit na may malinaw na patunay, ay nagdadala ng kapahamakan—kaya't dapat tayong magmadali sa pagsunod sa Allah bago pa man dumating ang Kanyang parusa.
5. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin ng kahalagahan ng pagmumuni-muni sa mga likha at tanda ng Allah, na siyang daan tungo sa matatag na pananampalataya.