Sura Al-Isra — Aya 59

Maana ya maneno:

• Mubsiratan: Muujiza wenye dalili wazi na bayana.
• Fazalamu biha: Walikataa na kukanusha kuwa ni kutoka kwa Mwenyezi Mungu, na hivyo wakajidhulumu wenyewe.
• Takhwifan: Kuogofya na kuonya waja ili wapate kuamini na kujiepusha na maasi.

Ufafanuzi wa Aya:

Hakuna kilichotuzuia kuteremsha miujiza mikubwa ya hisia ambayo makafiri wa Kikuraishi waliidai, kama vile kufufua wafu na mengineyo, ila ni kwamba watu wa zamani waliokuja kabla yao walikwisha kukanusha miujiza kama hiyo. Mwenyezi Mungu aliwapa miujiza hiyo wakaikataa, na hivyo akaangamiza maadui wake. Kwa mfano, Mwenyezi Mungu alimpa kabila la Thamud (watu wa Nabii Swaleh) muujiza mkubwa ulio wazi – ngamia jike – kama dalili ya ukweli wa Nabii wao, lakini walimdhulumu kwa kumkanusha na kumkataa, wakajidhulumu wenyewe kwa kukataa haki, na Mwenyezi Mungu akawapelekea adhabu. Mwenyezi Mungu haiteremshi miujiza na ishara kwa waja wake ila kwa ajili ya kuwaogofya na kuwaonya, ili wapate kujikumbusha, kuamini, na kuacha ukanushaji wao.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Kuogofya kwa Mwenyezi Mungu ni rehema kwa waja, kwani humfanya mja kurejea kwa Mola wake na kuacha makosa, na hivyo kuepuka adhabu ya Mwenyezi Mungu.
2. Mwenyezi Mungu huwa mwepesi wa kuwaadhibu wanaoendelea kukanusha baada ya kuthibitishwa kwa hoja, na hii inaonyesha uadilifu wake na hekima yake.
3. Kukataa kwa watu wa zamani miujiza ya Mwenyezi Mungu kunatupa mafunzo makubwa: kwamba Mwenyezi Mungu huwapa waja wake ishara za kutosha, na anayeikataa hujidhulumu mwenyewe tu.
4. Aya hii inatufundisha kuwa Mwenyezi Mungu huwapa waja wake muda na rehema, lakini anapokwisha kuamua adhabu, hakuna anayeweza kuizuia – hivyo ni wito wa kuhimiza kujiepusha na maasi na kukimbilia kwenye toba.