സൂറ അൽ-ഇസ്റാഅ് — ആയത്ത് 62

പദവിവരണം:

• കർറംത: നീ ആദരിച്ചു, ശ്രേഷ്ഠത നൽകി.
• അഖ്ഖർതനി: നീ എന്നെ പിന്തിപ്പിച്ചു (മരണം വരെ ജീവിക്കാൻ അനുവദിച്ചു).
• അഹ്തനിക്കന്ന: ഞാൻ പിടിച്ചടക്കും, വഴിതെറ്റിച്ച് തികച്ചും കീഴ്പ്പെടുത്തും.
• ദുർറിയ്യത്തഹു: അവന്റെ (ആദം നബിയുടെ) സന്തതികളെ.

തഫ്സീർ:

അല്ലാഹു ആദം നബിയെ സൃഷ്ടിച്ച് മലക്കുകളോട് അദ്ദേഹത്തിന് സുജൂദ് ചെയ്യാൻ കൽപ്പിച്ചപ്പോൾ, അഹങ്കാരം നിമിത്തം വിസമ്മതിച്ച ഇബ്ലീസ്, അല്ലാഹുവിനോട് ധിക്കാരപരമായി ചോദിച്ചു: "നീ എന്നെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനാക്കിയ ഈ മനുഷ്യനെ ശ്രദ്ധിച്ചോ? എന്തുകൊണ്ടാണ് നീ അവനെ എന്നെക്കാൾ ആദരിച്ചത്? ഞാൻ അഗ്നികൊണ്ടും അവനെ മണ്ണുകൊണ്ടുമാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്." എന്നിട്ട് അവൻ ശപഥം ചെയ്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "എന്നെ നീ അന്ത്യദിനം വരെ ജീവിക്കാൻ അനുവദിച്ചാൽ, ഞാൻ അവന്റെ സന്തതികളെ മുഴുവൻ വഴിതെറ്റിച്ച് നിന്റെ അനുസരണത്തിൽ നിന്ന് പിടിച്ചെടുത്ത് നരകത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴക്കും. അവരിൽ നിന്ന് വളരെ ചുരുക്കം പേർ മാത്രമേ എന്റെ ചതിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുകയുള്ളൂ - അതായത് നിനക്ക് മാത്രം കീഴ്പ്പെട്ട് ജീവിക്കുന്ന നിന്റെ ഏകനിഷ്ഠരായ ദാസന്മാർ."

ഈ സംഭവം നമുക്ക് പഠിപ്പിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ പാഠം, ശത്രുവിന്റെ ശപഥവും ഭീഷണിയും എത്ര ഭയാനകമാണെങ്കിലും, അല്ലാഹുവിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ കഴിയുന്നവർക്ക് അവന്റെ ചതി ഒരിക്കലും ഫലിക്കില്ല എന്നതാണ്. ഇബ്ലീസ് തന്നെ സമ്മതിച്ചു - അല്ലാഹുവിന്റെ ഏകനിഷ്ഠരായ ദാസന്മാരെ തനിക്ക് വഴിതെറ്റിക്കാനാവില്ലെന്ന്. അതിനാൽ, നമ്മൾ എല്ലായ്പ്പോഴും അല്ലാഹുവിനോട് കൂറുള്ളവരായി ജീവിക്കണം. അവന്റെ കൽപ്പനകൾ പാലിക്കുകയും വിലക്കുകൾ വർജ്ജിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരായിരിക്കണം. അപ്പോൾ ശൈത്വാന്റെ എല്ലാ കുതന്ത്രങ്ങളും പരാജയപ്പെടും. ഇബ്ലീസിന്റെ ഈ ധിക്കാരപരമായ ചോദ്യവും ശപഥവും അവന്റെ നിന്ദ്യതയും അസൂയയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അസൂയയാണ് അവനെ ഇത്രത്തോളം താഴ്ത്തിയത്. നമുക്ക് അസൂയയിൽ നിന്ന് അകന്നു നിൽക്കാം, കാരണം അസൂയ മനുഷ്യനെയും ശൈത്വാനെയും പോലെ അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷയ്ക്ക് അർഹനാക്കും. എന്നാൽ അല്ലാഹു തന്റെ കാരുണ്യത്താൽ നമ്മെ ശൈത്വാന്റെ ചതിയിൽ നിന്ന് കാത്തുകൊള്ളട്ടെ എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കാം.