سورت کهف — آیت 104

د کلمو معناګانې:

• ضَلَّ سَعْيُهُمْ: د دوی هڅې او کړنې ضایع شوې او بې ارزښته شوې.
• يَحْسَبُونَ: دوی ګمان کوي او فکر کوي.
• يُحْسِنُونَ صُنْعًا: ښه کار کوي او ښه عمل ترسره کوي.

تفسیر:

دا آیت هغو کسانو ته اشاره کوي چې په دنيايي ژوند کې يې هڅې او کوښښونه ضايع شوي دي، يعنې د دوی کارونه د الله تعالی په نزد هېڅ ارزښت نه لري او د دوی اعمال يې له منځه تللي دي. دا هغه کسان دي چې د الله تعالی په لار کې يې کار نه دی کړی، بلکې د کفر او ګناه په لار کې يې هڅې کړې دي. په دې ټولو کې تر ټولو ډېر د افسوس خبره دا ده چې دوی په دې باور دي چې دوی ښه کارونه کوي او د دوی اعمال به د دوی په ګټه تمام شي، په داسې حال کې چې د دوی دا فکر په بشپړه توګه غلط دی. دوی خپل ځانونه ښه او نيک کسان ګڼي، خو په حقيقت کې د دوی اعمال د الله تعالی له نظره هيڅ ارزښت نه لري.

فايدې:

• دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې د انسان د اعمالو ارزښت د هغه په نيت او د الله تعالی په رضا پورې تړلی دی، نه د هغه په ظاهري بڼه.
• انسان بايد تل د الله تعالی له لارښوونو سره سم عمل وکړي، نه د خپل خيال او ګمان پر بنسټ، ځکه چې شيطان انسان ته د ګناه کارونه په ښکلي بڼه وړاندې کوي.
• دا آيت موږ ته د قيامت د ورځې د حساب يادونه کوي، چې هلته به هر څه روښانه شي او باطل اعمال به ضايع شي.
• د دې آيت له مخې، مسلمان بايد تل د خپل عمل په اخلاص او د الله تعالی په رضا کې فکر وکړي، نه د خلکو په ستاينه او خوښۍ.