کہف سۈرىسى — ئايەت 104

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• ضَلَّ: يوقالدى، زايە بولدى، بىكار كەتتى.
• سَعْيُهُمْ: ئۇلارنىڭ قىلغان ئەمەلى، تىرىشچانلىقى.
• يَحْسَبُونَ: ئۇلار ئويلايدۇ، گۇمان قىلىدۇ.
• يُحْسِنُونَ صُنْعًا: ياخشى ئىش قىلىۋاتىمىز دەپ ئويلايدۇ.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا قىيامەت كۈنىدە زىيانغا ئۇچرايدىغان كىشىلەرنىڭ ئەھۋالىنى بايان قىلىدۇ. ئۇلار دۇنيا ھاياتىدا قىلغان ئەمەللىرىنىڭ ھەممىسى زايە بولغان، يوقالغان كىشىلەردۇر. ئۇلار كاپىر بولغانلىقى ئۈچۈن، قىلغان ياخشى ئىشلىرى ھەرگىز قوبۇل قىلىنمايدۇ ۋە ئۇلارغا ھېچقانداق پايدا يەتكۈزمەيدۇ. ئەمما ئۇلار بۇنى بىلمەيدۇ، ئەكسىچە ئۆزلىرىنى ياخشى ئىش قىلىۋاتىمىز، توغرا يولدا كېتىۋاتىمىز دەپ ئويلايدۇ. ئۇلار ئۆزلىرىنىڭ قىلغان ئەمەللىرى ئۇلارغا پايدا يەتكۈزىدۇ دەپ خاتا ئۈمىد قىلىدۇ. ئەمەلىيەتتە بولسا ئىش ئۇنداق ئەمەس، ئۇلارنىڭ قىلغان ئەمەللىرى پۈتۈنلەي زايە بولغان.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، كىشى پەقەت ئۆزىنى ياخشى ئىش قىلىۋاتىمەن دەپ ئويلىشى بىلەنلا ھەقىقىي ياخشى ئىش قىلغان بولمايدۇ. ئەمەلنىڭ قوبۇل بولۇشى ئۈچۈن ئىمان ۋە ئىخلاس شەرت. ئاللاھ تائالا بىزنى ھەقىقىي ئىمان بىلەن ئەمەل قىلىدىغان، ئۆزىنىڭ رازىلىقىنى كۆزلەيدىغان بەندىلەردىن قىلغاي. بىز ھەر ۋاقىت ئەمەلىمىزنىڭ توغرا ۋە قوبۇل بولىدىغان بولۇشىغا دىققەت قىلىشىمىز كېرەك، ئۆزىمىزنىڭ گۇمانىغا ئەمەس، بەلكى ئاللاھنىڭ ھۆكمى ۋە پەيغەمبەرنىڭ ئۆگەتكەنلىرىگە ئاساسەن ئەمەل قىلىشىمىز لازىم.