සූරා අල්-කහ්ෆ් — ආයාත් 104

වචනවල අර්ථ:

* ضَلَّ (දල්ල) – නැති වී ගියේය, විනාශ වී ගියේය

* سَعْيُهُمْ (සඃයුහුම්) – ඔවුන්ගේ වෑයම, ඔවුන්ගේ ක්රියාකාරකම්

* يَحْسَبُونَ (යහ්සබූන) – ඔවුන් සිතති, ඔවුන් ගණන් ගනිති

* يُحْسِنُونَ صُنْعًا (යුහ්සිනූන සුන්ආන්) – යහපත් ක්රියාවක් කරන බව

අර්ථ විවරණය:

මෙම අයහපත් තත්ත්වයට පත්වූවෝ නම්, ලෝක ජීවිතයේදී තම වෑයම් සහ ක්රියාකාරකම් සියල්ල අහිමි කරගත් අයයි. ඔවුන් අල්ලාහ්ව ප්රතික්ෂේප කරමින්, ඔහුගේ මාර්ගයෙන් බැහැරව ජීවත් වූ නිසා ඔවුන්ගේ ක්රියා කිසිවක් පිළිගනු නොලැබේ. එහෙත් ඔවුන්ගේ ඛේදවාචකය නම්, ඔවුන් තමන් කරන දේ නිවැරදි හා යහපත් යැයි සිතමින්, තමන් යහමඟෙහි සිටින බවට මුළාවෙන් සිටීමයි. ඔවුන් තම ක්රියාවන් ගැන ආඩම්බර වන අතර, ඒවා තමන්ට ප්රයෝජනවත් වනු ඇතැයි විශ්වාස කරති. නමුත් යථාර්ථය නම්, ඔවුන්ගේ සියලු ක්රියා නිෂ්ඵල වන අතර, විනිශ්චය දිනයේදී ඒවායින් කිසිදු ප්රයෝජනයක් ඔවුන්ට ලැබෙන්නේ නැත.

මෙම විස්තරය මූලිකව අදහස් කරන්නේ මක්කාවේ ප්රතික්ෂේප කළවුන් සහ ඔවුන් මෙන් යහමඟින් ඉවත්ව ගිය සියලු දෙනාය. ඔවුන් ලෝක ජීවිතයේදී බොහෝ වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කළ නමුත්, ඒ සියල්ල ඇදහිල්ලෙන් තොරව සිදු කළ නිසා ඒවා අල්ලාහ් ඉදිරියේ කිසිදු වටිනාකමක් නැති විය.

පාඩම් සහ උපදෙස්:

1. ක්රියාවක වටිනාකම තීරණය වන්නේ එහි ප්රමාණයෙන් නොව, එය පදනම් වී ඇති ඇදහිල්ල සහ අභිප්රාය මතය. නිවැරදි ඇදහිල්ලකින් තොරව කරන ඕනෑම ක්රියාවක් නිෂ්ඵල වේ.
2. මිනිසා තමා ගැනම මුළා නොවිය යුතුය. තමා කරන දේ නිවැරදි යැයි සිතීම පමණක් ප්රමාණවත් නොවේ. එය අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයට අනුකූලද යන්න පරීක්ෂා කළ යුතුය.
3. අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම නොමැතිව මිනිසාට කෙතරම් බුද්ධිමත් වුවත්, තම වෑයම් නිවැරදි දිශාවට යොමු කළ නොහැක. එබැවින් අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම ඉල්ලා සිටීම අත්යවශ්ය වේ.
4. මෙලොව ජීවිතය අවසාන නොවන බවත්, සැබෑ ප්රතිඵල ලැබෙන්නේ පරලොවදී බවත් මතක තබා ගත යුතුය. එබැවින් තම ක්රියා පරලොව සාර්ථකත්වය අරමුණු කර ගෙන සිදු කළ යුතුය.
5. ඉස්ලාමය අපට උගන්වන්නේ, සැබෑ සාර්ථකත්වය යනු අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය හා ඔහුගේ දයාව ලබා ගැනීම බවයි. එය ලබා ගැනීමට නම්, නිවැරදි ඇදහිල්ල හා යහපත් ක්රියා යන දෙකම එකට තිබිය යුතුය.