Surah Al-Kahf — Aya 104

Ma’anonin Kalmomin:

• ضَلَّ سَعْيُهُمْ: Aikinsu ya ɓata ya rasa amfani, kamar yadda mutum ya yi tafiya a hanya ba daidai ba.
• يَحْسَبُونَ: Suna zaton da ƙarfi, ba shakka ba.
• يُحْسِنُونَ صُنْعًا: Suna yin aiki mai kyau wanda zai amfane su.

Fassarar Ayar:

Waɗannan mutane su ne waɗanda aikinsu ya ɓata a rayuwar duniya, duk da cewa suna ganin suna yin kyakkyawan aiki. Su ne mũshirkan mutanenka (ya Muhammad) da waɗanda suka kama tafiyarsu, waɗanda ba su kasance a kan shiriya ba, kuma ba su kasance a kan gaskiya ba. Suna yin ayyuka kamar sadaka, haɗin zumunta, da taimakon wasu, amma saboda rashin imani da Allah da Manzonsa, waɗannan ayyuka ba su da daraja a wurin Allah, domin Allah ba ya karɓar aiki sai da imani. Suna zaton cewa aikin da suke yi zai amfane su a ranar ƙarshe, amma a gaskiya, za su tarar da shi a ɓata, ba ya amfane su da kome. Suna cikin ruɗi da girman kai, suna ganin kansu a kan gaskiya alhali kuwa suna a kan ɓata.

Fa’idodin Darasin:

1. Aiki ba ya samun daraja a wurin Allah sai ya kasance da imani da gaskatawa; saboda haka, dole ne mutum ya gyara imaninsa kafin ya yi aiki.
2. Mutum na iya yin aiki mai yawa amma ya rasa lada idan ba ya bin hanyar da Allah ya yarda da ita.
3. Girman kai da ruɗi na iya sa mutum ya yi tunanin yana kan gaskiya alhali kuwa yana kan ɓata; saboda haka, ya kamata mu nemi ilimi kuma mu tambayi masu ilimi don mu san hanyar da ta dace.
4. Wannan ayar tana gargadinmu mu duba niyyarmu da hanyarmu a kowane aiki, domin aikin da ba a yi don Allah ba zai zama ɓata a ranar ƙarshe.
5. Alherin da mutum yake yi a duniya ba zai amfane shi ba idan bai yarda da Allah ba; domin imani shine tushen dukkan ayyukan da ake karɓa.