سوره کهف — آیه 16

معانی کلمات:

• اعْتَزَلْتُمُوهُمْ: از آنان کنارهگیری کردید و جدا شدید.
• فَأْوُوا: پناه ببرید و جای گیرید.
• یَنشُرْ: میگستراند و فراهم میآورد.
• مِرْفَقًا: وسیله آسایش و آنچه بدان سود برند و زندگی بدان سامان یابد.

تفسیر آیه:

و آنگاه که از قوم خود و از آنچه به جای خدا میپرستیدند کنارهگیری کردید — و تنها عبادت خدا را برگزیدید و از پرستش غیر او دست کشیدید — پس به غار پناه برید تا از شر آنان و آزارشان در امان مانید. خداوند رحمت خود را بر شما میگستراند و شما را در پناه خود نگاه میدارد و از گزند دشمنان حفظ میکند. و برای شما از کارتان وسیله آسایش و آرامش فراهم میسازد؛ یعنی آنچه را که در زندگی بدان نیاز دارید، مانند روزی و امنیت و آرامش دل، برایتان آسان و مهیا میگرداند. این سخن آنان نشان از توکل کامل بر خدا و اعتماد به لطف و عنایت او دارد؛ چرا که با ایمان به خدا و پناه بردن به او، هیچ ترسی از دشمن و هیچ نگرانی از آینده ندارند.

فواید و پیامهای آیه:

• پناه بردن به خدا و توکل بر او، در سختترین شرایط، آرامشبخش دلهای مؤمنان است و خداوند هرگز بندگان مخلص خود را تنها نمیگذارد.
• کنارهگیری از محیط فساد و شرک، گامی ضروری برای حفظ ایمان است و مؤمن باید برای پاسداری از دین خود، از هر آنچه ایمانش را تهدید میکند دوری گزیند.
• خداوند برای کسانی که به خاطر دینشان از آسایش و امکانات مادی دست میکشند، جبران بهتری فراهم میکند؛ رحمت و لطف او شامل حال آنان میشود و زندگی آنان را با برکت و آرامش همراه میسازد.
• این آیه به مؤمنان میآموزد که در برابر سختیها و مشکلات، به جای ناامیدی، به درگاه خدا پناه ببرند و از او یاری بخواهند؛ چرا که او بهترین پناهگاه و یاور است.