سوره کهف — آیه 15

معانی کلمات:

• سُلطانٍ: دلیل و برهان روشن.
• بَیّن: آشکار و واضح.
• افْتَرَى: دروغ بستن و به دروغ نسبت دادن.

تفسیر آیه:

سپس برخی از آن جوانانِ مؤمن به یکدیگر گفتند: این قوم ما، به جای خداوندِ یگانه، معبودانی را برگزیدهاند و آنها را میپرستند. چرا بر این کارِ خود، دلیل و برهان روشنی نمیآورند؟ آیا هیچکس ستمکارتر از کسی هست که بر خداوند دروغ ببندد و برای او شریک و همتایی قائل شود؟ هرگز! هیچ ستمی بالاتر از این نیست که انسان بدون هیچ دلیل و مدرکی، مخلوقی را همتای آفریدگار جهان قرار دهد و او را شایسته عبادت بداند.

فواید و پیامهای آیه:

• عبادت، حقی است مخصوص خداوندِ یگانه؛ و هرگونه پرستشِ غیر او، بدون دلیل و برهان، کاری باطل و ناپسند است.
• مؤمنان راستین، در برابر بتپرستی و انحرافات قوم خود، بیتفاوت نمیمانند و با منطق و استدلال، بطلان آن را آشکار میسازند.
• ستمکارترین مردم کسی است که به خداوند دروغ ببندد و برای او شریک قائل شود؛ زیرا این کار، هم به خداوند توهین است و هم به عقل و فطرت انسانی.
• ایمان واقعی، انسان را به امر به معروف و نهی از منکر دعوت میکند و او را از پذیرش کورکورانه باورهای نادرست بازمیدارد.