Surja El-Kehf — Ajet 24

Kuptimet e fjalëve:

• إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ: përveç nëse e do Allahu, domethënë ta lidhësh thënien me vullnetin e Allahut duke thënë: "InshaAllah" (nëse do Allahu).
• وَاذْكُر رَّبَّكَ إِذَا نَسِيتَ: përkujtoje Zotin tënd kur të harrosh, domethënë kur të harrosh ta thuash këtë formulë, kthehu te Zoti dhe përmende Atë.
• عَسَىٰ أَن يَهْدِيَنِ رَبِّي: shpresoj që Zoti im të më udhëzojë.
• لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا: për atë që është më afër udhëzimit të drejtë dhe më i dobishëm se kjo.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i mëson robërit e Tij që të mos thonë për asnjë punë që synojnë ta bëjnë: "Unë do ta bëj këtë nesër", pa e lidhur këtë thënie me vullnetin e Allahut, duke thënë: "InshaAllah" (nëse do Allahu). Kjo sepse njeriu nuk e di se çfarë do të ndodhë nesër, dhe asnjë gjë nuk bëhet pa vullnetin e Allahut.

Pastaj Allahu e urdhëron robin e Tij që nëse harron ta thotë këtë formulë (InshaAllah), le ta përmendë Zotin e tij sapo t'i kujtohet, duke thënë: "InshaAllah". Përmendja e Allahut e largon harresën dhe e sjell njeriun në vetëdije.

Në fund, Allahu i mëson robin e Tij që të thotë: "Shpresoj që Zoti im të më udhëzojë në atë që është më afër rrugës së drejtë dhe më i dobishëm se kjo që unë kam menduar". Kjo është një mësim për përulësi dhe dorëzim para Allahut, duke i lënë Atij zgjedhjen më të mirë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Lidhja e çdo pune me vullnetin e Allahut është shenjë e besimit të vërtetë dhe e dorëzimit ndaj Krijuesit, sepse njeriu nuk ka kontroll mbi të ardhmen.
2. Përmendja e Allahut në çdo kohë, veçanërisht kur njeriu harron, është shkak për largimin e harresës dhe për ndriçimin e zemrës.
3. Shpresa në udhëzimin e Allahut dhe lënia e zgjedhjes Atij është prej mirësisë së madhe, sepse Allahu di çfarë është më e mira për robin e Tij, ndërsa njeriu shpesh nuk e di.
4. Mësimi i përulësisë: Njeriu nuk duhet të mbështetet vetëm në planifikimin e tij, por duhet t'i lërë gjithmonë vend Allahut në çdo hap të jetës së tij.
5. Kjo është një dritë udhëzuese për muslimanin që ta bëjë përmendjen e Allahut dhe mbështetjen tek Ai zakon të përditshëm, gjë që e afron atë më shumë te Zoti i tij dhe e bën jetën e tij më të qetë dhe më të lumtur.