Sura Al-Kahf — Werset 57

Znaczenie słów:

• أَكِنَّةً – osłony, zasłony zakrywające serca.
• وَقْرًا – ciężar, głuchota uniemożliwiająca słyszenie i przyjmowanie prawdy.
• ذُكِّرَ – został napomniany, przypomniano mu.
• فَأَعْرَضَ عَنْهَا – odwrócił się od nich, porzucił je.
• نَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ – zapomniał o tym, co uczynił wcześniej, czyli o swoich złych czynach.

Interpretacja:

Nie ma bardziej niesprawiedliwego i bardziej krzywdzącego samego siebie człowieka niż ten, któremu przypomniano i przedstawiono jasne znaki Pana – wersety Koranu – a on odwrócił się od nich z pogardą, nie przyjmując zawartego w nich ostrzeżenia, i zapomniał o tym, co wcześniej uczyniły jego ręce, czyli o swojej niewierze i grzechach, nie żałując za nie i nie wracając do Boga. Taki człowiek sam skazuje się na największą stratę.

Bóg – Wysławiony – zapowiedział, że dla takich ludzi, którzy odwrócili się od Jego znaków, uczynił na ich sercach zasłony i osłony, które uniemożliwiają im zrozumienie Koranu i dotarcie do jego światła, a w ich uszach umieścił ciężar i głuchotę, przez co nie słyszą słowa prawdy w sposób, który mógłby przynieść im korzyść. Dlatego nawet jeśli Prorok – niech będzie nad nim pokój i błogosławieństwo – wezwałby ich do wiary i prostego prowadzenia, to i tak nie odpowiedzą mu i nigdy nie wejdą na drogę prawdy, dopóki pozostają w tym stanie zatwardziałości i odwrócenia się od Boga.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Największą niesprawiedliwością jest odwrócenie się od przypomnienia Boga po jego usłyszeniu – jest to oznaka pychy i zatwardziałości serca, której należy się wystrzegać.
2. Zapominanie o własnych grzechach i nieprzypominanie sobie o nich prowadzi do trwania w błędzie i oddalania się od skruchy.
3. Odwrócenie się od prawdy jest przyczyną duchowej ślepoty i głuchoty serca – Bóg pozbawia takiego człowieka zrozumienia i prowadzenia.
4. Werset ten uczy nas, jak wielkim błogosławieństwem jest otwarte serce i słuchające ucho – dlatego powinniśmy dziękować Bogu za tę łaskę i korzystać z niej, zanim będzie za późno.
5. Wzywa nas do ciągłego przypominania sobie o Bogu i Jego znakach oraz do szybkiej skruchy, zanim serce stwardnieje i stanie się niezdolne do przyjęcia prawdy.