ซูเราะฮฺ อัล-กะฮ์ฟ — อายะฮฺ 57

ความหมายของคำศัพท์ที่ควรอธิบาย:

• ذُكِّرَ หมายถึง ถูกเตือนสติ/ถูกตักเตือน
• أَكِنَّةً (พหูพจน์ของ كِنَان) หมายถึง ฝาครอบหรือสิ่งปกปิด
• وَقْرًا หมายถึง อาการหูหนวก/ความหนักในหู ทำให้ไม่ได้ยิน
• فَأَعْرَضَ หมายถึง หันหลังให้/ผินหลังออกไป
• نَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ หมายถึง ลืมสิ่งที่มือทั้งสองของเขาได้ส่งล่วงหน้าไป นั่นคือ การกระทำที่ชั่วช้า

การตีความอายะฮ์:

ไม่มีผู้ใดที่อธรรมยิ่งไปกว่าผู้ที่ถูกตักเตือนด้วยโองการต่างๆ ของพระเจ้าของเขา ซึ่งเป็นโองการที่ชัดแจ้งและแจ่มกระจ่าง แล้วเขากลับผินหลังให้และหันเหออกจากมัน ไม่ยอมรับฟังและไม่ปฏิบัติตาม และเขายังลืมสิ่งที่มือทั้งสองของเขาได้ส่งล่วงหน้าไป นั่นคือ บาปและการกระทำที่ชั่วช้าต่างๆ ที่เขาได้กระทำไว้ในโลกดุนยา โดยไม่สำนึกผิดและไม่กลับเนื้อกลับตัว

แท้จริงเราได้สวมบนหัวใจของพวกเขา ซึ่งคือบรรดาผู้ที่ถูกตักเตือนแล้วหันหลังให้เช่นนี้ ฝาครอบและสิ่งปกปิดที่หนาทึบ เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาเข้าใจอัลกุรอานและตระหนักถึงสัจธรรมที่อยู่ในนั้น และเราได้ทำให้ในหูของพวกเขามีอาการหูหนวกและความหนัก ทำให้พวกเขาไม่ได้ยินเสียงแห่งความจริง และไม่ได้ยินอัลกุรอานด้วยการรับฟังที่เกิดประโยชน์แต่อย่างใด

และหากเจ้า (มุฮัมมัด) เรียกร้องเชิญชวนพวกเขาไปสู่แนวทางที่ถูกต้องและศรัทธา พวกเขาก็จะไม่สามารถตอบรับและไม่สามารถจะได้รับคำชี้นำได้ตลอดกาล ตราบใดที่หัวใจของพวกเขายังถูกปกคลุมด้วยฝาครอบ และหูของพวกเขายังมีอาการหูหนวกเช่นนี้ เพราะพวกเขาไม่มีทั้งความเข้าใจและไม่มีการรับฟังที่จะนำไปสู่การชี้นำ

บทเรียนและคุณประโยชน์ที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. ความอธรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คือการที่มนุษย์ได้รับคำเตือนและแสงสว่างแห่งสัจธรรม แล้วกลับเมินเฉยและหันหลังให้ โดยไม่นำมาปฏิบัติ นี่คือความอยุติธรรมที่มนุษย์กระทำต่อตัวเขาเองก่อนสิ่งอื่นใด
2. การลืมบาปที่ตนได้กระทำไว้ เป็นสัญญาณของความหายนะ เพราะเมื่อมนุษย์ลืมความผิดของตน เขาจะไม่รู้สึกสำนึกผิด และจะไม่กลับตัวกลับใจ ซึ่งนำไปสู่การจมดิ่งในความหลงผิดยิ่งขึ้น
3. การหันหลังให้กับความจริง เป็นสาเหตุที่ทำให้หัวใจแข็งกระด้างและถูกปิดผนึก จนไม่สามารถรับสัจธรรมได้อีกต่อไป นี่คือบทลงโทษทางจิตวิญญาณที่เกิดขึ้นจากการกระทำของตัวมนุษย์เอง
4. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่ทรงส่งโองการและคำตักเตือน มายังมนุษย์ แสดงให้เห็นว่าพระองค์ไม่ทรงปล่อยให้มนุษย์หลงทางโดยปราศจากการชี้ทาง และการตอบสนองต่อคำเตือนนั้นคือหนทางแห่งความสำเร็จ
5. การตักเตือนและเตือนสติซึ่งกันและกัน เป็นสิ่งที่ทรงคุณค่า และผู้ที่รับฟังคำตักเตือนด้วยความเปิดใจ จะได้รับความเมตตาและการชี้นำจากอัลลอฮ์ ในขณะที่ผู้ที่หันหลังให้จะขาดทุนอย่างมหันต์
6. การใฝ่หาความเข้าใจในอัลกุรอาน ด้วยหัวใจที่เปิดกว้างและหูที่รับฟัง คือกุญแจสำคัญสู่การได้รับคำชี้นำ และเป็นหนทางที่ทำให้หัวใจพ้นจากฝาครอบแห่งความหลงผิด