Аль-Бакара сүрәсе — Аять 17

Сүзләрнең мәгънәләре:

• مَثَلُهُمْ — аларның мисалы, үрнәге.
• اسْتَوْقَدَ — ут кабызды, яктыртты.
• أَضَاءَتْ — яктыртты, тирә-ягын яктылыкка күмде.
• ذَهَبَ اللَّهُ بِنُورِهِمْ — Аллаһ аларның яктылыгын алды, юк итте.
• ظُلُمَاتٍ — караңгылыклар (күплек санда, төрле караңгылыклар).

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә монафикъларның (ике йөзлеләрнең) хәленә мисал китерә. Аларның торышы, әйтерсең, бер кешегә охшаган: ул караңгы төндә үзенә һәм тирә-ягындагыларга яктылык бирү өчен ут кабызган иде. Ут балкып, тирә-ягын яктырткач, алар куркынычлардан сакланып, үз юлларын күреп бара алыр дип өметләнгәннәр. Ләкин шул ук мәлдә Аллаһ аларның утын сүндергән, яктылыкны алып куйган, һәм аларны тирән, катлаулы караңгылыкларда калдырган. Алар хәзер берни дә күрмиләр, юлларын таба алмыйлар, әйләнә-тирәдәге куркынычлардан хәбәрсез калалар.

Монафикъларның иманы да шундый иде: алар телләре белән иман китерделәр, ләкин күңелләре белән инкяр иттеләр. Аларның бу ялган иманы яктылык кебек булды — алар мөселманнар арасында йөреп, дөньяви мәнфәгатьләргә иреште, үзләрен куркынычсыз хис итте. Ләкин Аллаһ аларның бу ялган яктылыгын алды, йөрәкләрендәге иман нурын сүндерде, һәм алар хакыйкатьне күрмәслек караңгылыкта калдылар. Аларның күзләре бар, ләкин күрмиләр; колаклары бар, ләкин ишетмиләр; акыллары бар, ләкин аңламыйлар. Алар хак юлдан адаштылар, ә адашканнан соң да туры юлга кайту өмете юк.

Аятьтән алынган файдалар:

• Иман йөрәктә булырга тиеш, телдә генә түгел. Эчке имансызлык белән тышкы гамәлләр файда бирми.
• Аллаһы Тәгалә кешеләрнең эчендәге серләрне белә, һәм һәркем үз эшләренә күрә җавап бирәчәк.
• Яктылык — Аллаһның рәхмәте, ул Аның рөхсәте белән генә кала. Кем Аллаһтан йөз чөерсә, ул рухи караңгылыкта кала.
• Монафикълык — иң куркыныч авыруларның берсе, чөнки ул кешене ике дөньяда да бәхетсез итә.
• Мөселман кешесе эчендәге иманын ныгытырга, йөрәгендәге утны сүндермәскә тырышырга тиеш, чөнки ул ут — аның тормыш юлын яктыртучы чыганак.