Suurah Al-Baqarah — Aayad 17

Macnaha Erayada:

• اسْتَوْقَدَ: waa qof dab shiday.
• أَضَاءَتْ: waa marka iftiinku faafo oo hareeraha iftiimo.
• ذَهَبَ اللَّهُ بِنُورِهِمْ: waa in Eebe iftiinkooda qaado oo ka tago.
• ظُلُمَاتٍ: waa mugdiyo badan oo dhexda ah.

Tafsiirka:

Eebe wuxuu uga yeelay munaafiqiinta tusaale qof dab shiday habeenkii si uu u iftiimsado oo u kululaado. Markuu dabku shidmay oo uu iftiinku ku faafay hareerihiisa, isagoo u malaynaya inuu ka faa'iideysan doono iftiinkaas, ayaa dabkii si lama filaan ah u bakhtiyay. Iftiinkii waa la qaaday, waxaana uga tagay mugdi iyo shumac, iyagoo waxba arkayn, waxna ka helayn, oo aan marin u helayn baxsasho.

Sidaas oo kale waa xaalka munaafiqiinta: waxay muujiyeen iimaan oo hadalkoodu waa iftiin, laakiin markii ay runtu timid oo ay soo food saartay geerida, waxaa bakhtiyay iftiinkii iimaanka ee been abuurka ahaa, waxayna ku dheheen mugdi iyo baadin, iyagoo aan waxba arkayn oo aan toosnayn.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Munaafiqiintu waxay ku nool yihiin dhagar iyo khiyaano, laakiin Eebe waa ka war qabo waxa qalbigooda ku jira, wuxuuna ku ciqaabi doonaa si waafaqsan camalkooda.
2. Iimaanka runta ahi waa iftiin nolosha dadka, kii Ilaahay siiyay iftiinkaas wuxuu ku socdaa toosnaan, kii se Ilaahay ka qaado iftiinka wuxuu ku dhacaa mugdi iyo baadin.
3. Nolosha adduunku waa mid dhammaanaysa, sida dabka oo kale, haddaba dadku waa inay diyaarsadaan nolosha aakhiro oo ah nolosha waaritaanka ah.
4. Qur'aanku wuxuu inoo sheegayaa tusaalayaal cad si aan u fahanno xaqa oo aan uga fogaanno baadida, waana naxariis Eebe oo inoo ah.