സൂറ അൽ-ബഖറ — ആയത്ത് 17

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

* മസലുഹും: അവരുടെ ഉപമ.

* അസ്തൗഖദ: തീ കൊളുത്തി.

* അളാഅത്ത്: പ്രകാശിച്ചു, വെളിച്ചം പരത്തി.

* ദഹബല്ലാഹു ബിനൂരിഹിം: അല്ലാഹു അവരുടെ വെളിച്ചം എടുത്തുകളഞ്ഞു.

* ഫീ ളുലുമാത്തിൽ: ഇരുട്ടുകളിൽ (ഒന്നിലധികം ഇരുട്ടുകൾ).

* ലാ യുബ്സിറൂൻ: അവർ കാണുന്നില്ല.

തഫ്സീർ:

ഈ വിശുദ്ധ വാക്യത്തിൽ അല്ലാഹു കപടവിശ്വാസികളുടെ (മുനാഫിഖുകളുടെ) അവസ്ഥ വളരെ മനോഹരവും ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നതുമായ ഒരു ഉപമയിലൂടെ നമുക്ക് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. അവരുടെ അവസ്ഥ ഒരാൾ ഇരുണ്ട രാത്രിയിൽ തീ കൊളുത്തിയവന്റെ അവസ്ഥ പോലെയാണ്. ആ തീയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ അയാൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ളതെല്ലാം പ്രകാശിക്കുകയും അയാൾക്ക് സുരക്ഷിതത്വം തോന്നുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ പെട്ടെന്ന് ആ തീ കെടുത്തിക്കളയുകയും അയാൾ എല്ലാ ഇരുട്ടുകൾക്കും നടുവിൽ അകപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. അപ്പോൾ അയാൾക്ക് ഒന്നും കാണാൻ കഴിയാതെ, വഴിയറിയാതെ, ഭയപ്പെട്ട് നിൽക്കേണ്ടി വരുന്നു.

കപടവിശ്വാസികളുടെ കാര്യവും അതുതന്നെയാണ്. അവർ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് വിശ്വാസം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും, ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രകാശം തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചു എന്ന് കരുതുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ പ്രകാശത്താൽ അവർ മുസ്ലിംകളുമായി ഇടപഴകുകയും, അവരുടെ സമ്പത്തും മാനവും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വിശ്വാസമില്ല, അവിശ്വാസമാണ്. അതിനാൽ അവരുടെ ഈ വ്യാജ വെളിച്ചം ഒടുവിൽ അപ്രത്യക്ഷമാകും. മരണസമയത്തോ, പരലോകത്ത് വെച്ചോ അവരുടെ യഥാർത്ഥ അവസ്ഥ വെളിപ്പെടും. അപ്പോൾ അവർ സത്യവിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രകാശം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടവരായി, അവിശ്വാസത്തിന്റെയും സംശയത്തിന്റെയും കാപട്യത്തിന്റെയും പലതരം ഇരുട്ടുകളിൽ അകപ്പെട്ട് വഴികാണാതെ അലയുന്നവരായിത്തീരും.

പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, ഈ ഉപമ നമുക്ക് വലിയ പാഠമാണ്. വിശ്വാസം എന്നത് വാക്കുകൾ കൊണ്ട് മാത്രമുള്ള ഒരു അവകാശവാദമല്ല, മറിച്ച് ഹൃദയത്തിന്റെ ഉറപ്പും പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ തെളിവും ആവശ്യമുള്ള കാര്യമാണ്. അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രകാശം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ നിലനിർത്താൻ, നാം ആത്മാർത്ഥതയോടെ അവനെ ആരാധിക്കുകയും, അവന്റെ കൽപ്പനകൾ പാലിക്കുകയും, വിലക്കുകൾ വർജ്ജിക്കുകയും വേണം. കപടതയിൽ നിന്നും വ്യാജത്തിൽ നിന്നും അല്ലാഹു നമ്മെ രക്ഷിക്കട്ടെ. നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെ അവൻ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുകയും, നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രകാശം കൊണ്ട് നിറയ്ക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. ആമീൻ.