سورت بقره — آیت 199

د کلمو معناګانې:

• أَفِيضُوا: له عرفات څخه په ډله ییزه توګه راوځئ او د حج په مراسمو کې ګډون وکړئ.
• أَفَاضَ النَّاسُ: هغه خلک چې د حضرت ابراهیم علیه السلام پیروي یې کړې وه، یعنې د عرفات څخه راوتل.
• وَاسْتَغْفِرُوا: د الله تعالی څخه د خپلو ګناهونو بخښنه وغواړئ.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د حج د مراسمو په اړه لارښوونه کوي چې له عرفات څخه د خلکو په ډله کې راووځئ، لکه څنګه چې حضرت ابراهیم علیه السلام او هغه خلک چې د هغه پیروي یې کوله، له همدې ځایه راوتل. دا د جاهلیت د دورې د قریشو د دود مخالفت دی، ځکه چې دوی به له عرفات څخه نه راوتل او په مزدلفه کې به یې د نورو خلکو څخه په جلا توګه وقوف کاوه، ځانونه به یې له نورو لوړ ګڼل. الله تعالی مسلمانانو ته امر کوي چې له دې دود څخه مخالفت وکړي او له عرفات څخه د نورو مسلمانانو سره یوځای راووځي. بیا الله تعالی امر کوي چې له الله څخه د خپلو ګناهونو بخښنه وغواړئ، ځکه چې الله تعالی د خپلو بندګانو د توبې او استغفار کونکو بخښونکی او پر دوی باندې ډېر مهربان او رحم کوونکی دی.

فايدې:

1. په دې آیت کې د مسلمانانو ترمنځ د یووالي او مساوات درس دی، چې ټول باید په یوه ځای کې یوځای وقوف وکړي او له یو بل څخه ځانونه لوړ ونه ګڼي.
2. د استغفار او توبې اهمیت ښودل شوی، چې الله تعالی د خپلو بندګانو د بخښنې ژمنه کړې ده، که دوی په رښتینې توګه توبه وباسي.
3. دا آیت د حضرت ابراهیم علیه السلام د سنت پیروي ته هڅونه کوي او دا چې مسلمانان باید د جاهلیت له دودونو څخه ځانونه لرې وساتي.
4. د الله تعالی د رحمت او بخښنې پراخوالی ښیي، چې هغه د خپلو بندګانو د ګناهونو د بخښلو لپاره تل چمتو دی، که دوی د هغه لوري ته رجوع وکړي.