Surja El-Bekare — Ajet 199

Kuptimet e fjalëve:

• Efidû (أَفِيضُوا): Dilni me shpejtësi e me rrjedhshmëri, pra kthehuni nga Arafati.
• Nasi (النَّاس): Këtu nënkuptohet profeti Ibrahim a.s. dhe pasuesit e tij besimtarë.
• Istagfirû (وَاسْتَغْفِرُوا): Kërkoni falje për mëkatet tuaja.

Tefsiri i Ajetit:

Pas përmendjes së rregullave të Haxhit, Allahu i Lartësuar i urdhëron besimtarët që të kthehen nga Arafati, ashtu siç bënin njerëzit e mëparshëm që ndiqnin rrugën e profetit Ibrahim a.s. – e jo siç bënin kurejshitët në kohën e injorancës, të cilët qëndronin në Muzdelife duke u madhëruar mbi njerëzit e tjerë dhe nuk shkonin në Arafat. Ky urdhër ishte një korrigjim i praktikës së tyre të gabuar, duke iu treguar se të gjithë janë të barabartë në adhurim dhe duhet të ndjekin shembullin e Ibrahimit a.s.

Më pas, Allahu i urdhëron ata që të kërkojnë falje për mëkatet dhe mangësitë e tyre në kryerjen e adhurimeve, sepse Ai është Falës i madh për robërit e Tij që pendohen dhe kërkojnë falje, dhe Mëshirues ndaj tyre. Kështu, pas kryerjes së ritualeve të Haxhit, besimtari duhet të jetë i përulur para Zotit të tij, duke kërkuar falje dhe mëshirë, sepse vetëm kështu mund të pastrohet nga mëkatet dhe të kthehet në shtëpi me zemër të pastër.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Të gjithë besimtarët janë të barabartë në adhurim, pa dallim fisnikërie apo statusi shoqëror – të gjithë duhet të ndjekin rrugën e profetëve dhe të devotshmëve.
2. Nënshtrimi ndaj urdhrave të Allahut dhe largimi nga zakonet e injorancës është shenjë e besimit të vërtetë.
3. Kërkimi i faljes nga Allahu është një prej shkaqeve më të mëdha për pranimin e adhurimeve dhe pastrimin e mëkateve.
4. Mëshira dhe falja e Allahut përfshijnë të gjithë ata që pendohen sinqerisht, pavarësisht nga madhësia e mëkateve të tyre.
5. Ky ajet na mëson se pas çdo adhurimi, besimtari duhet të ndjejë përulësi dhe nevojë për faljen e Zotit, duke mos u mbështetur në veprat e veta, por në mëshirën e Allahut.