Аль-Бакара · 251/286
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара
فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُودُ جَالُوتَ وَآتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشَاءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْأَرْضُ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ ۝٢٥١
Fahazamoohum bi iznillaahi wa qatala Daawoodu jaaloota wa aataahul laahulmulka Wal Hikmata wa `allamahoo mimmaa yashaaa`; wa law laa daf`ullaahin naasa ba`dahum biba`dil lafasadatil ardu wa laakinnal laaha zoo fadlin `alal`aalameen
📖 Ба Тоҷикӣ
Пас ба хости Худо онҳоро бишикастанд ва Довуд Ҷолутро бикушт ва Худо ба ӯ подшоҳиву ҳикмат дод ва он чӣ мехост, ба ӯ биёмухт. Ва агар Худо баъзе аз мардумро ба василаи баъзе дигар дафъ намекард, замин фасод мешуд, вале Худо бар ҷахониён фазлу карами хешро арзонӣ медорад.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:
  • فَهَزَمُوهُم: Пас онҳоро шикаст доданд.
  • بِإِذْنِ اللَّهِ: Ба фармон ва иродаи Аллоҳ.
  • جَالُوت: Ҷолут — сардори сипоҳи кофирон ва золимон буд.
  • الْمُلْكَ: Подшоҳӣ ва ҳукмронӣ.
  • الْحِكْمَةَ: Ҳикмат — дар ин ҷо ба маънои паёмбарӣ ва дониши амиқ аст.
  • دَفْعُ اللَّهِ: Боздоштани Аллоҳ — яъне Аллоҳ ба воситаи баъзе одамон фасоди дигаронро бозмедорад.
  • ذُو فَضْلٍ: Соҳиби фазлу карам.
  1. Тафсири оят:

Пас аз он ки сипоҳи мӯъминон бо сипоҳи кофирон рӯ ба рӯ шуданд, Аллоҳ таоло ба онҳо ёрӣ дод ва онҳо душманонро ба фармони Аллоҳ шикаст доданд. Дар ин набард Довуд (алайҳис-салом) Ҷолут — сардори ситамгаронро ба қатл расонд. Пас аз ин пирӯзӣ, Аллоҳ ба Довуд подшоҳӣ ва паёмбарӣ ато кард ва ӯро аз илмҳое, ки Худаш мехост, омӯзонид. Ҳамин тавр, Аллоҳ ба ӯ ҳам мансаби дунё ва ҳам мартабаи охиратро ҷамъ кард.

Сипас Аллоҳ таоло қонуни муҳимеро баён мекунад: агар Аллоҳ ба воситаи баъзе одамон — яъне аҳли имон ва тоат — фасоди дигарон — яъне аҳли куфр ва гуноҳ — ро бознадорад, замин аз фасод ва ситам пур мешуд ва низоми ҳаёт хароб мегардид. Аммо Аллоҳ соҳиби фазлу карам аст бар ҳамаи ҷаҳониён ва ба воситаи ин муқобила ва мувозина, ҳаёти инсонӣ ва адолатро ҳифз мекунад.

  1. Фавойиде, ки аз ин оят ба даст меояд:
  • Пирӯзӣ аз ҷониби Аллоҳ аст: Ҳар пирӯзӣ ва комёбӣ танҳо ба фармон ва ёрии Аллоҳ ба даст меояд, на бо қувваи зоҳирии инсон.
  • Аллоҳ бандагони солеҳро баланд мебардорад: Ҳамон тавре ки Довуд (алайҳис-салом)-ро аз чӯпони оддӣ ба подшоҳӣ ва паёмбарӣ расонд, Аллоҳ метавонад ҳар бандаи содиқро сарфароз кунад.
  • Илм ва ҳикмат неъматҳои бузурганд: Аллоҳ ба ҳар кас бихоҳад, илму ҳикмат ато мекунад ва ин неъматҳо бояд дар роҳи хайр истифода шаванд.
  • Ҳифзи ҷомеа қонуни илоҳӣ аст: Аллоҳ ба воситаи муборизаи байни некӣ ва бадӣ, фасодро аз замин дур медорад ва ҳаёти инсонӣ роҳи дурустро пайдо мекунад.
  • Фазлу карами Аллоҳ бар ҳама аст: Аллоҳ бо фазлу раҳмати худ ҷаҳониёнро нигоҳ медорад ва ҳеҷ кас аз ин фазл берун нест.
  • Имон ва тоат сабаби ҳифзи ҷомеа аст: Агар аҳли имон ва солеҳон набошанд, замин аз фасод ва зулм тиҳӣ мешавад; пас ҳар мӯъмин бояд дар ҳифзи некӣ ва адолат саҳм гузорад.


📜 Оят 249-253 — Сураи Аль-Бакара

249فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَن لَّمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ ۚ فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِّنْهُمْ ۚ فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ قَالُوا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ ۚ قَالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَاقُو اللَّهِ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ
Чун Толут сипоҳашро ба роҳ андохт, гуфт: «Худо шуморо ба ҷӯи обе меозмояд: ҳар кӣ аз он бихӯрад, аз ман нест ва ҳар кӣ аз он нахӯрад ё танҳо кафе биёшомад, аз ман аст». Ҳама ҷуз андаке аз он нӯшиданд. Чун ӯ ва мӯъминоне, ки ҳамроҳаш буданд, аз наҳр гузаштанд, гуфтанд: «Имрӯз моро тавони Ҷолут ва сипоҳаш нест». Ононе, ки медонистанд, ки бо Худо дидор хоҳанд кард, гуфтанд; «Ба хости Худо чӣ бисёр гурӯҳи андаке, ки бар гурӯҳи бисёре ғалаба кунад», ки Худо бо касонест, ки собиранд.
250وَلَمَّا بَرَزُوا لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالُوا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
Чун бо Ҷолут ва сипоҳаш рӯ ба рӯ шуданд, гуфтанд: «Эй Парвардигори мо, бар мо сабр бидеҳу моро собитқадам гардон ва бар кофирон пирӯз соз!»
251فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُودُ جَالُوتَ وَآتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشَاءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْأَرْضُ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ
Пас ба хости Худо онҳоро бишикастанд ва Довуд Ҷолутро бикушт ва Худо ба ӯ подшоҳиву ҳикмат дод ва он чӣ мехост, ба ӯ биёмухт. Ва агар Худо баъзе аз мардумро ба василаи баъзе дигар дафъ намекард, замин фасод мешуд, вале Худо бар ҷахониён фазлу карами хешро арзонӣ медорад.
252تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۚ وَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ
Ин аст оёти Худо, ки ба роста бар ту мехонем ва ту аз паёмбарон ҳастӣ!
253۞ تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ ۘ مِّنْهُم مَّن كَلَّمَ اللَّهُ ۖ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَاتٍ ۚ وَآتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَاتِ وَأَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ ۗ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِينَ مِن بَعْدِهِم مِّن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَلَٰكِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُم مَّنْ آمَنَ وَمِنْهُم مَّن كَفَرَ ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُوا وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ
Баъзе аз ин паёмбаронро бар баъзе дигар бартарӣ додем. Худо бо баъзе сухан гуфт ва баъзеро ба дараҷоте боло кард. Ва ба Исо бинни Марям; мӯъҷизаҳо додем ва ӯро ба рӯҳулқудус ёрӣ кардем. Ва агар Худо мехост, мардуме, ки баъд аз онҳо буданд, пас аз он, ки хуҷҷатҳо бар онон ошкор шуда буд, бо якдигар куштор намекарданд. Вале онон ихтилоф карданд: баъзе мӯъмин буданд ва баъзе кофир шуданд. Ва агар Худо мехост, бо ҳам қитол (куштор) намекарданд, вале Худо ҳар чӣ хоҳад мекунад.
Аль-БакараФеҳристи Қуръон
286Оят
MedinanRevelation
251Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 251

Сураи Аль-Бакара Оят 251 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Пас ба хости Худо онҳоро бишикастанд ва Довуд Ҷолутро бикушт…

Сураи Оят 251/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 249–253. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Tuesday, September 29, 2026

Don't forget us in your sincere prayers