سورت بقره — آیت 285

آیت 285: آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ ۚ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ ۚ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ

د کلمو معناګانې:

• «آمَنَ»: ایمان راوړل، په زړه یقین کول او په ژبه اقرار کول.
• «الرَّسُولُ»: دلته مطلب حضرت محمد صلی الله علیه وسلم دی.
• «أُنزِلَ إِلَیهِ»: هغه څه چې پر هغه نازل شوي دي، یعنې قرآن کریم.
• «لَا نُفَرِّقُ»: موږ توپیر نه کوو، یعنې په ځینو ایمان راوړل او په ځینو کفر کول.
• «غُفْرَانَكَ»: ستا بخښنه غواړو، یا «ستا بخښنه موږ ته راکړه».
• «الْمَصِیرُ»: بېرته ورتګ ځای، د قیامت ورځ ته مرجع.

تفسیر:

رسول الله صلی الله علیه وسلم پر هغه هر څه چې د خپل رب له لوري ورته نازل شوي وو، په بشپړ زړه او بشپړ یقین سره ایمان راوړی و، او مومنانو هم په همدې ډول ایمان راوړی و. هر یو له دوی څخه پر الله تعالیٰ ایمان راوړی، چې هغه رب، خالق او مالک دی، او پر هغه ټولو ملايكو یې ایمان راوړی چې الله تعالیٰ پیدا کړي دي، او پر هغه ټولو کتابونو یې ایمان راوړی چې الله تعالیٰ خپلو پیغمبرانو ته نازل کړي دي، او پر هغه ټولو رسولانو یې ایمان راوړی چې الله تعالیٰ یې خپلو بندګانو ته لېږلي دي. دوی وايي: موږ د الله تعالیٰ په رسولانو کې هیڅ توپیر نه کوو، لکه څنګه چې یهودو او نصاریٰ کړی و چې په ځینو یې ایمان راوړ او په ځینو یې کفر وکړ، بلکې موږ پر ټولو ایمان لرو. بیا یې وویل: «سمعنا وأطعنا» یعنې موږ ستا امر واورېد او ومنو، او ستا په امر مو عمل وکړ او ستا له نهي څخه مو ځان وساته. بیا یې د الله تعالیٰ څخه د بخښنې غوښتنه وکړه او ویې ویل: «غفرانك ربنا وإليك المصير» — ای زموږ ربه! موږ ستا بخښنه غواړو، او بېرته ورتګ زموږ ستا طرف ته دی، نو ته موږ ته بخښنه وکړه او پر موږ رحم وکړه.

دعوتي اړخ:

دا آیت د مومنانو د ایمان او اطاعت یوه ښکلې بیلګه ده چې الله تعالیٰ یې په قرآن کې ستایلي دي. کله چې موږ د رسول الله صلی الله علیه وسلم او صحابه کرامو دا کيفيت وینو چې دوی پر هر هغه څه چې الله تعالیٰ نازل کړي وو، بې له کوم تردد او شک پرې ایمان راوړ، نو موږ ته هم دا درس راکوي چې باید په بشپړ زړه د اسلام احکام ومنو او پرې عمل وکړو. دا آیت موږ ته د توحید، د ملايكو، د کتابونو او د رسولانو پر ایمان راوړلو بلنه راکوي، او دا چې موږ باید د الله تعالیٰ په رسولانو کې توپیر ونه کړو. همدارنګه موږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالیٰ په وړاندې باید د «سمعنا وأطعنا» ژبه وکاروو، یعنې اطاعت او فرمانبرداري وکړو، او د خپلو ګناهونو د بخښنې غوښتنه دې ته په دې چې الله تعالیٰ ډېر بخښونکی او مهربان دی. دا آیت د مومن لپاره سکون او ډاډ دی چې که د الله تعالیٰ په احکامو ایمان راوړي او پرې عمل وکړي، نو د هغه انجام جنت او د الله تعالیٰ رضایت دی.