Сураи Аль-Бакара Оят 61 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва он гоҳро, ки гуфтед: «Эй Мӯсо, мо бар як…

Аль-Бакара · 61/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَىٰ لَن نَّصْبِرَ عَلَىٰ طَعَامٍ وَاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنبِتُ الْأَرْضُ مِن بَقْلِهَا وَقِثَّائِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۖ قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنَىٰ بِالَّذِي هُوَ خَيْرٌ ۚ اهْبِطُوا مِصْرًا فَإِنَّ لَكُم مَّا سَأَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ ۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُوا يَعْتَدُونَ ۝٦١

🔤 Transliteration

Wa iz qultum yaa Moosaa lan nasbira `alaa ta`aaminw waahidin fad`u lanaa rabbaka yukhrij lanaa mimmaa tumbitul ardu mimbaqlihaa wa qis saaa`ihaa wa foomihaa wa `adasihaa wa basalihaa qaala atastabdiloonal lazee huwa adnaa billazee huwa khayr; ihbitoo misran fa inna lakum maa sa altum; wa duribat `alaihimuz zillatu walmaskanatu wa baaa`oo bighadabim minal laah; zaalika bi annahum kaano yakfuroona bi aayaatil laahi wa yaqtuloonan Nabiyyeena bighairil haqq; zaalika bimaa `asaw wa kaanoo ya`tadoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва он гоҳро, ки гуфтед: «Эй Мӯсо, мо бар як навъи таъом натавонем сабр кард, аз Парвардигорат бихоҳ то барои мо аз он чӣ аз замин мерӯяд, чун сабзӣ, бодирингу сир ва наску пиёз бируёнад». Мӯсо гуфт: «Оё мехоҳед он чиро, ки беҳтар аст ба он чӣ пасттар аст, иваз кунед? Ба шаҳре бозгардед, ки дар он ҷо ҳар чӣ хоҳед, ба шумо бидиҳанд. Муқаррар шуд бар онҳо хориву бечорагӣ ва бо хашми Худо қарин шуданд! Ва ин бад-он сабаб буд, ки ба оёти Худо кофир шуданд ва паёмбаронро ба ноҳақ куштанд ва нофармонӣ карданд ва таҷовуз намуданд».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

بَقْلِهَا: сабзавотҳо, гиёҳҳои хӯрданӣ.
قِثَّائِهَا: бодиринг ё қитто (навъи кадуи дароз).
فُومِهَا: сир ё гандум (дар тафсирҳо ҳар ду маъно омадааст).
عَدَسِهَا: наск.
بَصَلِهَا: пиёз.
أَدْنَى: пасттар, камқиматтар.
اهْبِطُوا: фуромад кунед, ба поён равед.
مِصْرًا: шаҳр ё сарзамине аз шаҳрҳо.
ضُرِبَتْ: зада шуд, муқаррар гардид.
الذِّلَّةُ: хорӣ, залилӣ.
الْمَسْكَنَةُ: фақирӣ, бенавоӣ.
بَاءُوا: баргаштанд, бо худ бурданд.
يَعْتَدُونَ: аз ҳад мегузаштанд, таҷовуз мекарданд.

Тафсири оят:

Ва ба ёд оред, он гоҳ ки шумо гуфтед: «Эй Мӯсо! Мо ҳаргиз ба як хӯроки доимӣ сабр карда наметавонем». Шумо аз хӯроки Манну Салво (ки аз ҷониби Аллоҳ бе заҳмат меомад) дилгир шудед ва хостанд, ки Мӯсо аз Парвардигораш бихоҳад, то барои шумо аз он чи дар замин мерӯяд — аз сабзавот, бодиринг, сир (ё гандум), наск ва пиёз — берун оварад.

Мӯсо (алайҳис-салом) бо инкор ва тааҷҷуб ба онҳо гуфт: «Оё шумо он чиро, ки пасттар ва камқиматтар аст, ба ҷои он чи беҳтар ва арзишмандтар аст, иваз мекунед?» Яъне шумо мехоҳед неъмати бузурги осмониро, ки бе меҳнат ва ранҷ ба даст меомад, бо хӯрокҳои оддии заминӣ иваз кунед, ки барои ба даст овардани онҳо бояд заҳмат кашед.

Сипас гуфт: «Ба шаҳре фуромад кунед, ки дар он ҷо он чиро, ки хостаед, хоҳед ёфт». Яъне агар шумо аз ин неъмати интихобкардаи Аллоҳ рӯй гардонед ва танҳо хоҳиши нафси худро пайравӣ кунед, пас ба ҳар шаҳре ки хоҳед, фуромад кунед ва дар бозорҳо ва киштзорҳои он он чиро, ки талаб кардед, пайдо хоҳед кард.

Аммо ин интихоби шумо — ки ҳамеша хоҳиши нафси худро бар интихоби Аллоҳ афзал медонед — боиси он гардид, ки ба онҳо хорӣ ва фақирӣ муқаррар шавад ва онҳо бо ғазаби Аллоҳ баргарданд. Ин ба он сабаб буд, ки онҳо ба оёти Аллоҳ куфр меварзиданд ва паёмбаронро ба ноҳақ мекуштанд. Ҳамаи ин аз он сабаб буд, ки онҳо нофармонӣ мекарданд ва аз ҳудуди Аллоҳ таҷовуз менамуданд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят моро тарбия мекунад, ки неъматҳои Аллоҳро, ҳатто агар оддӣ ва такрорӣ бошанд ҳам, қадр кунем ва аз онҳо дилгир нашавем, зеро шукргузорӣ сабаби афзун шудани неъмат аст.
Ҳавасҳои нафсӣ ва хоҳишҳои зудгузар набояд моро аз роҳи дуруст ва интихоби Аллоҳ дур кунанд. Он чи Аллоҳ интихоб мекунад, ҳамеша беҳтар ва пурфоидатар аст.
Нофармонӣ ва таҷовуз аз ҳудуди Аллоҳ боиси хорӣ, фақирӣ ва ғазаби Парвардигор мегардад. Пас бояд ҳамеша дар роҳи тоъат ва итоат бошем.
Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини шукргузорӣ, қаноат ва ризои ба он чи Аллоҳ додааст, мебошад. Ва ҳар кас ба ин сифатҳо ороста шавад, дар дунё ва охират сарбаланд ва хушбахт хоҳад буд.
Қуръон моро огоҳ мекунад, ки пайравии ҳавои нафс ва такрор кардани хатоҳои гузаштагон метавонад ба ҳалокат ва дурӣ аз раҳмати Аллоҳ оварда расонад. Пас бояд аз таърихи умматҳои пешин ибрат гирем ва ба роҳи рост қадам гузорем.

📜 Оят 59-63 — Сураи Аль-Бакара

59فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَنزَلْنَا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ

Аммо ситамкорон он суханро дигар карданд ва бар онон ба ҷазои гуноҳе, ки карда буданд, азобе осмонӣ фуруд овардем.

60۞ وَإِذِ اسْتَسْقَىٰ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ ۖ فَانفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۖ كُلُوا وَاشْرَبُوا مِن رِّزْقِ اللَّهِ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ

Ва ба ёд оред он гоҳро, ки Мӯсо барои қавми худ об хост. Гуфтем: «Асоятро бар он санг бизан». Пас дувоздаҳ чашма аз он баромад. Ҳар гурӯҳе маҳалли обнӯшии худро бидонист. Аз рӯзии Худо бихӯреду биёшомед ва дар рӯи замин ба фасод саркашӣ макунед!

61وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَىٰ لَن نَّصْبِرَ عَلَىٰ طَعَامٍ وَاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنبِتُ الْأَرْضُ مِن بَقْلِهَا وَقِثَّائِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۖ قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنَىٰ بِالَّذِي هُوَ خَيْرٌ ۚ اهْبِطُوا مِصْرًا فَإِنَّ لَكُم مَّا سَأَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ ۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُوا يَعْتَدُونَ

62إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالنَّصَارَىٰ وَالصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

Касоне, ки имон овардаанд ва касоне, ки дини яҳудон ва тарсоён ва собионро гирифтанд, агар ба Худо ва рӯзи бозпасин имон дошта бошанд ва коре шоиста кунанд, Худо ба онҳо ҷазои нек медиҳад ва на бимнок мешаванд ва на ғамгин.

63وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا مَا آتَيْنَاكُم بِقُوَّةٍ وَاذْكُرُوا مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

Ва ба ёд оред он замонро, ки бо шумо паймон бастем ва кӯҳи Турро бар болои саратон бидоштем. Он чиро, ки ба шумо додаем, мустаҳкам бигиред ва он чиро, ки дар он аст, ба хотир бидоред! Бошад, ки парҳезгор шавед!

← Оят 60 📖 Аль-Бакара Оят 62 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

61Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 61

Сураи Аль-Бакара Оят 61 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва он гоҳро, ки гуфтед: «Эй Мӯсо, мо бар як…

Сураи Оят 61/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 59–63. Ба Тоҷикӣ: Русский.