۞ وَإِذِ اسْتَسْقَىٰ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ ۖ فَانفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۖ كُلُوا وَاشْرَبُوا مِن رِّزْقِ اللَّهِ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ٦٠
🔤 Transliteration
Wa izis tasqaa Moosaa liqawmihee faqulnad rib bi`asaakal hajara fanfajarat minhusnataaa `ashrata `aynan qad `alima kullu unaasim mash rabahum kuloo washraboo mir rizqil laahi wa laa ta`saw fil ardi mufsideen
📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)
📖 Ба Тоҷикӣ
Ва ба ёд оред он гоҳро, ки Мӯсо барои қавми худ об хост. Гуфтем: «Асоятро бар он санг бизан». Пас дувоздаҳ чашма аз он баромад. Ҳар гурӯҳе маҳалли обнӯшии худро бидонист. Аз рӯзии Худо бихӯреду биёшомед ва дар рӯи замин ба фасод саркашӣ макунед!
🌐 Additional reference in Русский
- Маънои калимаҳои душворфаҳм:
- استسقى: дуо кард ва талаби об кард, яъне аз Худо борон ё об пурсид.
- العصا: чӯбдаст, асое, ки Мӯсо (алайҳис-салом) дошт.
- انفجرت: шикофта шуд ва ҷорӣ гардид, об аз санг берун омад.
- اثنتا عشرة عينًا: дувоздаҳ чашма.
- مشربهم: ҷои нӯшидани об, макони оби нӯшиданашон.
- تعثوا: фасод накунед, дар замин бадӣ ва харобӣ паҳн накунед.
- Тафсири оят:
Ва ба ёд оред неъмати Худоро бар шумо, он гоҳ ки шумо дар биёбони Тия ташна шудед ва Мӯсо (алайҳис-салом) бо тавозуъ ва илтиҷо аз Парвардигораш барои қавми худ об талаб кард. Мо ба ӯ фармудем: бо асои худ ба он санг бизан. Пас чун зад, аз он санг дувоздаҳ чашмаи об ҷорӣ шуд, ба шумори дувоздаҳ қабилаи банӣ Исроил. Ҳар гурӯҳ ҷои оби нӯшидани худро медонист ва ҳеҷ ихтилоф ва низое миёнашон набуд. Ба онҳо гуфтем: аз ризқи Худо бихӯред ва бинӯшед, ки ин ҳама бе заҳмат ва меҳнати шумо фароҳам шудааст, ва дар замин фасод накунед ва харобӣ паҳн насозед.
Ин оят ёдоварӣ аз неъматҳои бузурги Худо бар банӣ Исроил аст, ки дар ҳолати сахтӣ ва ташнагӣ ба онҳо об ато кард. Мӯсо (алайҳис-салом) бо дуо ва илтиҷо ба Худо рӯй овард ва Худо ба воситаи мӯъҷизае аз санг барои онҳо об ҷорӣ сохт. Ин об на танҳо барои нӯшидан, балки нишонаи раҳмат ва қудрати Худо буд. Ҳар қабила ҷои худро дошт, то низо ва ихтилоф ба вуҷуд наояд. Сипас Худо ба онҳо фармуд, ки аз ризқи пок ва ҳалолаш бихӯранд ва бинӯшанд ва дар замин фасод накунанд.
- Фоидаҳои ин оят:
- Худо ба бандагони худ раҳмдил аст ва дар ҳолати сахтӣ ба онҳо кӯмак мекунад.
- Дуо ва илтиҷо ба Худо воситаи ба даст овардани неъматҳост.
- Мӯъҷизаҳо нишонаи қудрати Худо ва тасдиқи паёмбарон аст.
- Танзим ва тартиб дар зиндагӣ боиси пешгирӣ аз низо ва ихтилоф мегардад.
- Ризқи Худо бе заҳмати банда ба даст меояд, пас бояд шукргузор буд.
- Фасод дар замин амали нописандида аст ва бояд аз он парҳез кард.
- Ин оят ба мо меомӯзад, ки ба неъматҳои Худо қаноат кунем ва аз онҳо ба таври дуруст истифода барем.
📜 Оят 58-62 — Сураи Аль-Бакара
58وَإِذْ قُلْنَا ادْخُلُوا هَٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُوا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ ۚ وَسَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ
Ва ба ёд оред он замонро, ки ба шумо гуфтем: «Ба ин қария дароед ва аз неъматҳои он ҳар чӣ ва ҳар ҷо, ки хоста бошед, ба фаровонӣ бихӯред! Вале саҷдакунон аз дарвоза дохил шавед ва бигӯед: «Боре гуноҳ аз мо кам кун». То хатоҳои шуморо биёмурзем ва ба подоши некӯкорон бияфзоем.
59فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَنزَلْنَا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ
Аммо ситамкорон он суханро дигар карданд ва бар онон ба ҷазои гуноҳе, ки карда буданд, азобе осмонӣ фуруд овардем.
60۞ وَإِذِ اسْتَسْقَىٰ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ ۖ فَانفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۖ كُلُوا وَاشْرَبُوا مِن رِّزْقِ اللَّهِ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ
Ва ба ёд оред он гоҳро, ки Мӯсо барои қавми худ об хост. Гуфтем: «Асоятро бар он санг бизан». Пас дувоздаҳ чашма аз он баромад. Ҳар гурӯҳе маҳалли обнӯшии худро бидонист. Аз рӯзии Худо бихӯреду биёшомед ва дар рӯи замин ба фасод саркашӣ макунед!
61وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَىٰ لَن نَّصْبِرَ عَلَىٰ طَعَامٍ وَاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنبِتُ الْأَرْضُ مِن بَقْلِهَا وَقِثَّائِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۖ قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنَىٰ بِالَّذِي هُوَ خَيْرٌ ۚ اهْبِطُوا مِصْرًا فَإِنَّ لَكُم مَّا سَأَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ ۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُوا يَعْتَدُونَ
Ва он гоҳро, ки гуфтед: «Эй Мӯсо, мо бар як навъи таъом натавонем сабр кард, аз Парвардигорат бихоҳ то барои мо аз он чӣ аз замин мерӯяд, чун сабзӣ, бодирингу сир ва наску пиёз бируёнад». Мӯсо гуфт: «Оё мехоҳед он чиро, ки беҳтар аст ба он чӣ пасттар аст, иваз кунед? Ба шаҳре бозгардед, ки дар он ҷо ҳар чӣ хоҳед, ба шумо бидиҳанд. Муқаррар шуд бар онҳо хориву бечорагӣ ва бо хашми Худо қарин шуданд! Ва ин бад-он сабаб буд, ки ба оёти Худо кофир шуданд ва паёмбаронро ба ноҳақ куштанд ва нофармонӣ карданд ва таҷовуз намуданд».
62إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالنَّصَارَىٰ وَالصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ
Касоне, ки имон овардаанд ва касоне, ки дини яҳудон ва тарсоён ва собионро гирифтанд, агар ба Худо ва рӯзи бозпасин имон дошта бошанд ва коре шоиста кунанд, Худо ба онҳо ҷазои нек медиҳад ва на бимнок мешаванд ва на ғамгин.
Тарҷума — Аль-Бакара 60
Сураи Аль-Бакара Оят 60 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ба ёд оред он гоҳро, ки Мӯсо барои қавми…
Сураи Оят 60/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 58–62. Ба Тоҷикӣ: Русский.