સૂરા અલ-બકરા — આયત 61

શબ્દોના અર્થ:

• لَن نَّصْبِرَ: અમે ધીરજ રાખી શકતા નથી, અમને કંટાળો આવી ગયો છે.
• طَعَامٍ وَاحِدٍ: એક જ પ્રકારનું ભોજન (અહીં મન્ન અને સલવા બંનેને એક ગણીને કહ્યું, કારણ કે અરબી ભાષામાં બે વસ્તુને એકના શબ્દમાં પણ ગણાવાય છે).
• بَقْلِهَا: તેની ભાજી, લીલા શાક.
• قِثَّائِهَا: તેના કાકડી જેવા (ખીયા કરતાં મોટા).
• فُومِهَا: તેના લસણ, અથવા ઘઉં/રોટલી.
• عَدَسِهَا: તેના મસૂર.
• بَصَلِهَا: તેના ડુંગળી.
• أَتَسْتَبْدِلُونَ: શું તમે બદલી રહ્યા છો?
• أَدْنَىٰ: નીચ, હલકું, ઓછી કિંમતનું.
• خَيْرٌ: ઉત્તમ, શ્રેષ્ઠ.
• اهْبِطُوا: નીચે ઊતરો, શહેરમાં જાઓ.
• مِصْرًا: કોઈ પણ શહેર કે વસાહત (અહીં મિસર દેશ નહીં, પણ કોઈ પણ નગર).
• وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ: તેમના પર અપમાન લાદવામાં આવ્યું.
• وَالْمَسْكَنَةُ: અને ગરીબી, દરિદ્રતા.
• وَبَاءُوا: તેઓ પાછા ફર્યા, તેઓ લઈ આવ્યા.
• بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ: અલ્લાહ તરફથી ગુસ્સો.
• يَعْتَدُونَ: તેઓ હદ વટાવતા હતા.

આયતની તફસીર:

યાદ કરો જ્યારે તમે કહ્યું: "ઓ મૂસા! અમે એક જ પ્રકારના ભોજન પર ધીરજ રાખી શકતા નથી. તમારા રબને અમારા માટે પ્રાર્થના કરો કે તે અમારા માટે ધરતીમાંથી ઉગતી વસ્તુઓ — તેની ભાજી, તેની કાકડી, તેના લસણ, તેના મસૂર અને તેની ડુંગળી — કાઢી આપે."

આ ઘટના એ વાતની છે કે જ્યારે અલ્લાહે બની ઇસ્રાઈલને મન્ન અને સલવા (એક મીઠી વસ્તુ અને પક્ષીનું માંસ) આપ્યું, જે આકાશથી ઊતરતું હતું, ત્યારે તેઓ તેનાથી કંટાળી ગયા અને તેમણે પોતાની ઇચ્છાથી જમીનની સાદી વસ્તુઓ માંગી. તેમણે મૂસા (અ.સ.)ને કહ્યું કે અમારા માટે દુઆ કરો કે અમને ભાજી, કાકડી, લસણ, મસૂર અને ડુંગળી મળે.

મૂસા (અ.સ.)એ તેમને ઠપકો આપતાં કહ્યું: "શું તમે એ વસ્તુને, જે હલકી અને નીચી છે, એ વસ્તુ સાથે બદલી રહ્યા છો જે વધુ ઉત્તમ અને શ્રેષ્ઠ છે? જે અલ્લાહે તમને બિનમહેનતે આપી હતી, તેને છોડીને તમે સાદી વસ્તુઓ માંગો છો?" પછી તેમણે કહ્યું: "જો તમે આ જ ઇચ્છો છો, તો કોઈ પણ શહેરમાં ઊતરી જાઓ, ત્યાં તમને તમારી માંગેલી વસ્તુઓ બજારોમાં અને ખેતરોમાં મળી જશે."

આ રીતે તેમણે પોતાની ઇચ્છાને અલ્લાહની પસંદ પર પ્રાધાન્ય આપ્યું. પરિણામે તેમના પર અપમાન અને ગરીબી લાદવામાં આવી. તેઓ અલ્લાહના ગુસ્સાને લઈને પાછા ફર્યા. આ બધું એટલા માટે થયું કે તેઓ અલ્લાહની આયતોનો ઇનકાર ક