Sura Ta Ha — Werset 122

Znaczenie słów:

• اجْتَبَاهُ – wybrał go, wyróżnił, przybliżył do siebie.
• فَتَابَ عَلَيْهِ – przyjął jego skruchę, okazał mu miłosierdzie.
• وَهَدَى – poprowadził go, udzielił mu właściwego rozeznania.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Po tym, jak Adam (pokój z nim) popełnił błąd, zjadając z zakazanego drzewa, i został wyprowadzony z Raju, Bóg – Wszechmogący i Wzniosły – nie pozostawił go samego w tym stanie. Przeciwnie, obdarzył go swoim szczególnym wybraniem i przybliżył go do siebie. Oznacza to, że Bóg wyróżnił Adama spośród innych, obdarzając go swoją łaską i opieką. Następnie przyjął jego skruchę – czyli przebaczył mu jego przewinienie i oczyścił go z grzechu, który popełnił. W końcu Bóg udzielił mu właściwego prowadzenia, czyli wskazał mu drogę powrotu do posłuszeństwa, nauczył go, jak ma postępować, aby odzyskać Jego zadowolenie i trwać w prawości. To prowadzenie obejmowało zarówno naprawienie błędu, jak i wytrwanie w dobrym postępowaniu.

Korzyści płynące z tego wersetu:

1. Bóg jest Stwórcą miłosiernym, który nie pozostawia swojego sługi w błędzie, lecz otwiera przed nim drzwi do naprawy i powrotu.
2. Skrucha jest wielkim darem od Boga – wystarczy, że człowiek szczerze żałuje, a Bóg przyjmuje jego powrót, niezależnie od wielkości popełnionego błędu.
3. Wybranie przez Boga nie oznacza braku pomyłek, lecz oznacza, że Bóg wspiera swojego wybrańca, aby ten potrafił się podnieść i iść właściwą drogą.
4. Werset ten uczy nas, że porażka nie jest końcem drogi – każdy człowiek może wrócić do Boga, a On go przyjmie i poprowadzi ku dobru.
5. To również dowód na to, że islam jest religią nadziei i optymizmu – Bóg zawsze daje szansę na nowy początek, jeśli tylko człowiek okaże szczerą skruchę.